ดนี้ นางเองก็กำลังฟังความเคลื่อนไหวทั่วทั้งสวรรค์เก้าชั้นฟ้า รวมถึงแอตแลนและจักรวาลทางเหนือ และยังคอยสังเกตทะเลสาบสือซ่าไห่เป็นพิเศษ
เยี่ยนชิงมองนางอยู่ข้างหนึ่ง จู่ๆ ตาก็แดงก ่า “ครั้งที่แล้วยังเป็นข้าผู้เป็นพ่อที่เงอะงะหวีผมให้เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์อยู่เลย ครานี้ในที่สุดก็เป็นเมิ่งเอ๋อร์เจ้าหวีเองแล้ว”จางอวิ๋นเมิ่งที่หวีผมดำขลับของบุตรสาวก็ซาบซึ้งใจ “ตอนที่ตัดเย็บชุดแต่งงานให้เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์ในครานั้น ไม่เคยคิดเลยว่าจะได้ส่งเสี่ยวอวี๋เอ๋อร์ออกเรือนด้วยตนเอง” ตอนนั้นนางตั้งใจจะตายอยู่แล้ว ที่ไหนเลยจะกล้ามีความคิดเช่นนั้นบัดนี้…“มันผ่านไปแล้ว”เยี่ยนอวี๋มองท่านพ่อเจ้าน ้าตาตรงหน้าและมองท่านแม่ในกระจกความรู้สึกมากมายเอ่อล้นในใจ“ใช่ ผ่านไปแล้ว” จางอวิ๋นเมิ่งจูบผมของบุตรสาวอันเป็นที่รักก่อนจะไล่เยี่ยนชิงออกไป นางจะเริ่มแต่งตัวให้บุตรสาวจริงจังแล้วแม้เยี่ยนชิงจะไม่อยากจากไป แต่ก็รู้ว่าครั้งนี้ไม่เหมือนเดิมแล้วเขาไม่ต้องเป็นทั้งพ่อและแม่ในคราวเดียวกันจึงยอมออกไปรอแต่โดยดีเนื่องจากเคยผ่านการแต่งงานมาครั้งหนึ่ง เยี่ยนอวี๋จึงรู้ขั้นตอนหลังจากนี้เป็นอย่างดี
ทุกอย่าง… ดำเนินไปอย่างราบรื่น แม้แต่ไหว้เทวดาฟ้าดินก็สำเร็จราบรื่น“เข้าเรือนหอ…”ซีหวังหมู่ที่แย่งชิง ‘ตำแหน่ง’ นายพิธีได้สำเร็จ ประกาศขึ้นด้วยน ้าเสียงดุดัน เยี่ยนอวี๋ลอบถอนหายใจและเงยหน้ามองสามีของนางในที่สุดครานี้นางก็ได้ชดเชยงานสมรสที่สมบูร
