างที่จู่ๆ รู้สึกเหมือนกำลังเลี้ยงลูกสองคนก็ยัดเด็กน้อยที่ยังงัวเงียให้ ‘เด็กคนโต’ และยังกำชับเด็กคนเล็กว่า “ดูท่านพ่อเจ้าให้ดีแม่ไปรินน ้าให้ แล้วก็ทำ… น ้าแกงสร่างเมาใช่หรือไม่ น่าจะใช่นะ”เยี่ยนอวี๋ที่ไม่เคยทำน ้าแกงนี้กำลังจะสั่งให้เม่ยเอ๋อร์ไปทำ แต่ต้าซือมิ่งที่ถูกเด็กน้อยยัดเต็มอ้อมอก ยังคงกอดนางไว้ไม่ยอมปล่อยมือแรงของเจ้าคนนี้…
ทำให้ในที่สุดเยี่ยนอวี๋ก็รู้ว่าโรคติดคนและเลือกคนของเด็กน้อยได้มาจากใครเยี่ยนอวี๋ที่ทำอะไรไม่ได้ได้แต่หยิบน ้าเย็นศักดิ์สิทธิ์ครอบจักรวาลออกมาให้เด็กน้อยดื่ม ในขณะเดียวกันก็ตะโกนว่า “เม่ยเอ๋อร์ ไปทำน ้าแกงสร่างเมาให้ต้าซือมิ่งที”“…เจ้าค่ะ คุณหนูใหญ่” เม่ยเอ๋อร์งงงันอยู่ครู่หนึ่ง เพราะว่านางคิดไม่ถึงว่าต้าซือมิ่งที่ทำได้ทุกอย่างคนนี้จะเมาได้แม้เทียนตี้พวกเขาเมาตั้งแต่แรกแล้ว เพราะว่าสุราที่ดื่มวันนี้ไม่ใช่สุราทั่วไป ชื่อของมันคือน ้าเมาเทพเซียน หมายความว่าแม้แต่เทพเซียนดื่มก็ต้องเมา ตบะจะสูงแค่ไหนก็ต้านไม่อยู่ โดยเฉพาะเทียนตี้พวกเขาไม่ได้ใช้ตบะต้านไว้เลย เพราะว่านานๆ ทีจะมีความสุข ไม่เมาไม่กลับแต่เม่ยเอ๋อร์จำได้ว่า ตอนที่ต้าซือมิ่งกลับมายังเดินได้ปกติ ไม่มีท่าทีว่าเมาเลย อย่างน้อยก็ดีกว่าเทียนตี้พวกเขามากแต่สงสัยก็ส่วนของสงสัย เม่ยเอ๋อร์ยังคงไปทำงานอย่างคล่องแคล่วเยี่ยนเสี่ยวเป่าที่ดื่มน ้าศักดิ์สิทธิ์หวานๆ แล้ว เขาก็ต้องตื่นเพราะความเย็น อีกทั้งในฐานะที
