่กินข้าวถึงครึ่งทางแล้วนอนหลับ เด็กน้อยในครานี้รู้สึกสงสัยในกลิ่นอายของท่านพ่อเขามาก “พ่อ หอม กว่ากิน อะไร”
เยี่ยนอวี๋กำลังจะตอบ ต้าซือมิ่งกลับตอบอย่างจริงจังว่า “ท่านแม่เจ้า”เยี่ยนอวี๋ “…”นางรู้สึกงงงัน…โนเวล-พีดีเอฟเด็กน้อยกลับตอบ ‘อ๋อ’ อย่างเข้าใจทว่าจู่ๆ เด็กน้อยก็ต่อยท่านพ่อเขาทีหนึ่ง “พ่อไม่ดี กินแม่ ก็จะไม่มีแม่แล้ว”ต้าซือมิ่งที่ถูกต่อยตะลึงอย่างเห็นได้ชัด เขาขมวดคิ้ว “กินแล้วเจ้าจึงจะมีน้อง”“อะไร น้องไก่?” เมื่อถูกพูดถึง เด็กน้อยที่ไม่ได้เจอน้องไก่มานานแล้วก็นึกถึงมันขึ้นมา เขาจึงถามว่า “น้องไก่ อยู่ไหน”“ไม่ใช่น้องไก่ บอกแล้วว่าไม่เป็นพ่อไก่” ต้าซือมิ่งที่สั่งสอนเด็กน้อยอย่างจริงจังบอกว่า “เป็นเด็กน้อยที่เหมือนกับเจ้า ลูกคน ไม่ใช่ลูกไก่”คำพูดนี้… ทำให้เด็กน้อยต่อยท่านพ่อเขาอย่างโมโหได้สำเร็จ“เป่า ที่พูด ครั้งที่แล้ว ไม่เอาเป่าแล้ว พ่อ กะล่อน แงงง…”เยี่ยนอวี๋ที่ปวดศีรษะเพราะสองพ่อลูก นางนวดระหว่างคิ้ว เตรียมจะปลอบให้เด็กน้อยหยุดร้องไห้
ทว่า… ต้าซือมิ่งรวบตัวเด็กน้อยเข้ามาในอ้อมอก “เด็กโง่”“อ้ะ” เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่ทุบตีท่านพ่ออย่างโมโหพูดว่า “พ่อกะล่อน”“เด็กโง่”“พ่อกะล่อน”“…”เด็กโตกับเด็กเล็กเริ่มโต้กันไปมาดังนั้นเมื่อเม่ยเอ๋อร์เข้ามาส่งน ้าแกงสร่างเมาให้ก็รู้สึกว่าตนเองเห็นภาพมายาเยี่ยนอวี๋ก็ไม่ได้หยุดพวกเขาทั้งสอง แต่กลับรู้สึกอยากหัวเราะจนเมื่อหลังจากเม่ยเอ๋อร์ออกไปแล้ว นา
