บ กลับได้แล้ว”“นี่… นี่ ละโมบอะไรกันเล่า ปู่จิ่วไม่เข้าใจ ปู่จิ่วแค่ไปเอาของฝากจากต่างยุคกลับไปสวรรค์เก้าชั้นฟ้า ออกมาเที่ยวครั้งนี้ก็ควรจะต้องมีของฝากติดไม้ติดมือกลับไปมิใช่หรือ” จิ่วอิงพูดประจบประแจง บอกว่าตนเองเป็นราชาจิ่วอิงที่รู้จักธรรมเนียมปฏิบัติทางโลกดีมากน่าเสียดาย… เม่ยเอ๋อร์เปิดโปงคำโกหกของเขาอย่างไร้ความปรานี “เจ้าจะแอบไปกินคนน่ะสิ”“พูดอะไรน่ะ” ดวงตาทั้งสิบแปดดวงของจิ่วอิงเบิกกว้างราวกับถูกเหยียบหาง ท่าทางดุดันมากเม่ยเอ๋อร์กลับไม่กลัวเลยแม้แต่น้อย “ความจริง”จิ่วอิง “…”มันไม่อยากสนใจสาวน้อยคนนี้ มันมองกลับไปที่ต้าซือมิ่งโอ้ไม่สิ มองไปที่เยี่ยนอวี๋ ทำท่าจะพูดอะไร ทว่า…“ขอแสดงความยินดีกับปฐมราชินีเยี่ยน”
ทูตสวรรค์ฝ่ายขวาที่ปรากฏขึ้นพร้อมบุตรแห่งความโกลาหลเขาปรากฏตัวแล้วท่ามกลางสวรรค์คุนหลุนสิบสองชั้นฟ้าแห่งนี้ มีเพียงเขาที่รู้ความจริง เขามาส่งเยี่ยนอวี๋พวกเขาแล้วหรงต้าซือมิ่งที่อุ้มภรรยาลุกขึ้นมามองทูตสวรรค์ฝ่ายขวาทูตสวรรค์ฝ่ายขวาเลิกคิ้วเล็กน้อย ทว่าเยี่ยนอวี๋ตอบกลับแล้วว่า“ขอบคุณ”ทูตสวรรค์ฝ่ายขวาจึงไม่ได้มองต้าซือมิ่งอีก แต่พูดต่อไปว่า“ข้าน้อยต่างหากที่ต้องขอบคุณท่าน จากนี้ไปขอให้ปฐมราชินีเยี่ยนสมปรารถนาทุกสิ่ง ไร้ซึ่งสิ่งรบกวนใจ”เยี่ยนอวี๋ที่สีหน้ายังคงขาวซีดยิ้มและอวยพรเขากลับว่า “ขอให้เจ้ามีชีวิตยืนยาวที่นี่”เมื่อไม่มีอวิ๋นเหลียน ยุคคุนหลุนจะเดินไปยังจุดจบเช่นใด ไม่มี
