ยี่ยนอวี๋จะรู้แผนการของนางและทำการ ‘คัดลอก’ ตามหลักแล้วก็ไม่สามารถทำสำเร็จได้เพราะว่าสำหรับนางแล้วการสร้างกฎนั้นง่ายดายมาก แต่สำหรับเยี่ยนอวี๋แล้วเท่ากับถูกจำกัดด้วยยุคสมัย แม้เยี่ยนอวี๋รู้แจ้งถึงกฎของยุคนี้ก็ยากที่จะทำสำเร็จแต่ผลลัพธ์กลับคือ… เยี่ยนอวี๋ทำได้แล้ว และยังเร็วจนอวิ๋นเหลียนไม่ทันตั้งตัวได้ดังนั้นสวรรค์สิบสองชั้นสวรรค์ที่มีภูเขาถงซานเป็นศูนย์กลางเต็มไปด้วยแสงสีเลือดที่ไหลซึมเพราะว่าครานี้อวิ๋นเหลียนร่วงหล่นอย่างสมบูรณ์แล้วจริงๆฉิวซาไห่ตกใจกับฉากนี้มาก “นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่”
“มิทราบ” ฉิวหลงผู้ชราจำเป็นต้องพูดว่า “ข้ามีชีวิตอยู่มายี่สิบล้านปี ไม่เคยเห็นภาพเช่นวันนี้เลย ท่านทำถูกแล้วที่ตัดสินใจอพยพสำนักถงซานทันที”ชั่วขณะที่ภูเขาถงซานระเบิดออก เหล่าผู้อาวุโสสำนักถงซานพาศิษย์ชั้นยอดจากไปแล้วเหล่าผู้ดูแลสำนักถงซานในครานี้ก็กำลังอพยพนักฝึกฌานทั่วไปและสิ่งมีชีวิตอื่นๆส่วนภูเขาถงซานหลายเป็นแสงสีเลือดเข้มยิ่งกว่าเดิมภายใต้การประจักษ์ของฉิวซาไห่และฉิวหลงตูมเมื่อคุนหลุนสิบสองชั้นสวรรค์เกิดเสียงระเบิดดังขึ้น ยุคของอวิ๋นเหลียนก็สิ้นสุดลงคุนหลุนสวรรค์สิบสองชั้นฟ้าไร้ซึ่งกลิ่นอายของอวิ๋นเหลียนอีกต่อไปท้องฟ้ายังคงมีสีแดง แต่กลับไม่มีผู้ใดเศร้าเสียใจ เพราะว่าไม่มีผู้ใดรู้ว่านี่ถึงจะหมายถึงอวิ๋นเหลียน ปฐมราชินีของพวกเขาร่วงหล่นอย่างแท้จริงดังนั้นอวิ๋นเหลียนจึงสิ้นสลายไปอย่างง่ายดาย
ทว
