“อ้ะเนะ?” เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่ลุกนั่งขึ้นมาใช้มืออวบอ้วนชี้ไปที่ใบไม้สีเขียวเหล่านั้น ดวงตากลมโตเต็มไปด้วยความสงสัย “ใบไม้ ทำ อะไรขอรับ”ต้าซือมิ่งที่พอจะเดาบางอย่างได้ เขาก็ลูบผมน้อยสีเขียวของเด็กน้อย ให้สัญญาณเด็กน้อยว่าอย่าวิตก ไม่ใช่เรื่องใหญ่ใบไม้ใบน้อยสีเขียวเหล่านั้นพันรอบตัวเยี่ยนอวี๋ มันถ่ายทอดคุณลักษณะที่สำคัญของอวิ๋นเหลียนอย่างต่อเนื่อง?ทำให้เยี่ยนอวี๋ที่สัมผัสถึงชะงักเล็กน้อย “นี่มัน…” พลังงานบริสุทธิ์ของอวิ๋นเหลียน?เยี่ยนอวี๋ที่ไม่รู้ว่าพลังงานนี้ ‘ได้มา’ ได้อย่างไร นางกลับไม่ได้หมกมุ่นกับเรื่องนี้ และนางยังตระหนักรู้อย่างรวดเร็วถึง ‘คุณค่า’ ของพลังงานเหล่านี้ ซึ่งสามารถให้นางนำไปใช้สำหรับศึกษาต้นกำเนิดของอวิ๋นเหลียนได้ ทำให้นางสามารถสังหารอวิ๋นเหลียนได้อย่างรวดเร็วและแม่นยำมากขึ้นเยี่ยนอวี๋รับ ‘การถ่ายทอด’ นี้อย่างรวดเร็ว และในขณะที่สัมผัสพลังงานบนตัวของสองพ่อลูกนั้น นางก็แบ่งพลังจิตใจส่วนหนึ่งศึกษาพลังงานที่มาจากอวิ๋นเหลียนนี้ซู่
ซู่ๆ …ใบไม้สีเขียวที่ทำ ‘ภารกิจ’ สำเร็จแล้ว มันก็หดกลับไปในร่างกายของเด็กน้อยทันทีจากนั้นเด็กน้อยจึงมองมือของตนเองอย่างงงงัน เมื่อศึกษาอยู่ครู่หนึ่ง เขายังคงไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นต้าซือมิ่งกลับเข้าใจแล้ว เขาเอ่ยปากชมว่า “ลูก เจ้าช่วยท่านแม่เจ้าได้อีกแล้ว เก่งจริงๆ ”“?” เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่งงงัน เขาจับใบหน้าของตนเองไว้ “ช่วยแล้ว?” เป่าไม่เห็นร
