าเขาพูดไม่ออก “เจ้าหมอนี่…” ทาสเมียจริงๆ“เหมียว?” เจ้าเหมียวสีขาวพบอย่างฉลาดว่าครอบครัวนี้ไม่ค่อยปกตินัก มันกำลังตั้งใจมองในขณะเดียวกัน เยี่ยนอวี๋ที่เกี่ยวพันเด็กน้อยและสามีที่เข้ามาใกล้จริงๆ อันที่จริงนางสัมผัสถึงพลังงานที่สามารสังหารอวิ๋นเหลียนได้จากเด็กน้อยและต้าซือมิ่งที่เข้าใกล้นางมันเป็นพลังงานเหมือนกับต้นกำเนิดหลักที่ไม่เหมือนใครและเป็นอิสระจากยุคคุนหลุนและยุคสวรรค์เก้าชั้นฟ้าพลังงานประเภทนี้เปลี่ยนแปลงได้ตลอดเวลา เห็นได้ชัดว่าไม่ถูกจำกัดด้วยยุคสมัยเยี่ยนอวี๋ชะงักเล็กน้อย… เพราะว่าจู่ๆ นางก็รู้สึกว่าสิ่งที่นางตระหนักรู้ในยามนี้เกี่ยวกับกฎการสลายของอวิ๋นเหลียน อันที่จริงก็เท่านั้น ลำดับต้นกำเนิดที่เหมือนกับ ‘ไม่มีวันพ่ายแพ้’ แบบนี้ถึงจะเป็นวิถีแห่งราชา
ดังนั้นเยี่ยนอวี๋จึงละทิ้งการตระหนักรู้สวรรค์ชั้นเก้า และเกี่ยวรัด‘สองพ่อลูก’ ที่แกร่งยิ่งกว่าไว้ สัมผัสพวกเขาเป็น ‘วิถี’ อย่างหนึ่ง นางจึงเกี่ยวรัดพวกเขาไว้แน่นกว่าเดิมโดยเฉพาะต้าซือมิ่ง ในฐานะที่เป็นแขกจากข้างนอก พลังงานบนตัวของเขาบริสุทธิ์ยิ่งกว่า นางย่อมเกี่ยวรัดไว้แน่นที่สุดต้าซือมิ่งที่พึงพอใจเป็นอย่างมากเขาจึงอุ้มเด็กน้อยเอนตัวนอนบนตักของเยี่ยนอวี๋“อ้ะเนะ?”เยี่ยนเสี่ยวเป่างงงันจากนั้นเขาก็เรียกด้วยความสับสน “พ่อ?” จะอุ้มเป่าไปรอกินข้าวไม่ใช่หรือ ทำไมจึงนอนลงไปเล่า…หรงอี้ที่เข้าใจว่าเด็กน้อยสงสัยอะไร เขาก็วางเด็กน้อยลงบนแ
