ดปกติหึ่งเยี่ยนอวี๋แอบนำไอปีศาจที่เหล่าปีศาจมารบริเวณนั้นนำมาซึ่งมีฤทธิ์หยางกระตุ้นเข้าไปที่ที่อวิ๋นเหลียนอยู่สัญชาติญาณการกลืนกินของปีศาจโกลาหลทำให้อวิ๋นเหลียนครึ่งคนครึ่งปีศาจกลืนกินไอปีศาจใกล้เคียงลงไปด้วยเอื้อกอวิ๋นเหลียนกระอักเลือดขนานใหญ่ออกมา ทำเอาฤทธิ์โอสถที่เพิ่งกลืนเข้าไปถูกคายออกมากเกือบหมด
ทว่านี่ยังไม่เพียงพอที่จะคร่าชีวิตอวิ๋นเหลียนครึ่งคนครึ่งปีศาจได้นางรีบสร้างสมดุลระหว่างพลังปีศาจและพลังอันยิ่งใหญ่แห่งคุนหลุนในร่างกายแต่แล้ว เยี่ยนอวี๋ที่ปรับตัวเข้ากับสวรรค์ชั้นเก้าได้ดีขึ้นเรื่อยๆ นางก็รวบรวมพลังปีศาจอันชั่วร้ายมาไม่หยุดจากอาณาจักรมารที่อยู่ใกล้เคียง ผสานมันเข้าไปในภูเขาไท่ชางเรื่องนี้ดึงความสนใจของจักรพรรดิมารไประดับหนึ่งทว่าเดิมทีจักรพรรดิมารคิดว่า “อวิ๋นเหลียนต้องการเลื่อนขั้นขณะหลอมรวม?”เมื่อคิดเช่นนี้…จักรพรรดิมารที่คิดว่าไม่ถูกก็คิดว่าอวิ๋นเหลียนไม่จำเป็นต้องทำเรื่องเกินจำเป็น นางฟื้นฟูตนเองกลับไปอยู่ในสภาวะสุดสุดของตนเองจะแข็งแกร่งยิ่งกว่าไม่ใช่หรือ“ไปดูเสียหน่อย”จักรพรรดิมารที่ตัดสินใจไปดู ในที่สุดก็หายตัวไปจากหอเทียนเยาแล้วในขณะเดียวกัน…เอื้อก
อวิ๋นเหลียนที่อาเจียนเป็นเลือดออกมาเพราะลูกไม้ของเยี่ยนอวี๋ในที่สุดก็รู้สึกไม่ชอบมาพากล “ไอปีศาจบ้านี่ เหตุใดจู่ๆ จึงรุนแรงเช่นนี้นะ”ไม่ได้ อยู่ภูเขาไท่ชางต่อไปไม่ได้แล้วอวิ๋นเหลียนที่รู้สึกไม่ปลอดภัยก็ไม่ได้คิดจะไป
