ตรวจสอบปัญหานางออกจากที่นี่ไปก่อน เพราะนางรู้ว่า นางจะต้านทานความขัดแย้งพลังมารและเทพในร่างกายไม่ไหวแล้ว“ให้ตายเถอะ จริงๆ นี่มันเรื่องเล็ก เหตุใดจู่ๆ จึงกลายเป็นเรื่องใหญ่เช่นนี้ได้นะ” อวิ๋นเหลียนไม่เข้าใจจริงๆ ได้แต่คิดว่าตนโชคร้ายทว่านางเพิ่งจะไป จักรพรรดิมารก็มาถึงพอดีและทันทีที่จักรพรรดิมารมาถึง เขาก็เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นแล้วจักรพรรดิมารตะโกนขึ้นทันทีว่า “บุตรปีศาจแห่งความโกลาหลข้าช่วยเจ้าเอง”“ให้ตายเถอะ” อวิ๋นเหลียนสบถ กำลังจะคำรามว่า “อย่ามาแส่ไม่เข้าเรื่อง”น่าเสียดาย… จักรพรรดิมารลงมือทันที“อาณาจักรมารสถิต”
จักรพรรดิมารที่โบกมืออัญเชิญ อาณาจักรมารก็สถิตมาทันทีสมแล้วที่เป็นจักรพรรดิเผ่ามารความสามารถเช่นนี้แข็งแกร่งกว่า ‘ลูกไม้’ ของเยี่ยนอวี๋มาก“ไม่!…”อวิ๋นเหลียนตะโกนสุดเสียงน่าเสียดายที่จักรพรรดิมารกลายร่างเป็นมังกรเก้ากรงเล็บที่มีปีกเป็นเพลิงซึ่งเป็นร่างจริงของเขาออกมา ทำให้ภาพเสมือนอาณาจักรมารกดลงไปที่ภูเขาไท่ชางที่อวิ๋นเหลียนอยู่กรรการกลืนกินด้วยสัญชาติญาณของปีศาจโบราณแห่งความโกลาหลทำให้อวิ๋นเหลียนทำอะไรไม่ถูกอีกครั้งร่างอวตารปีศาจแห่งความโกลาหลขนาดใหญ่นั่นกลืนกินพลังปีศาจอันยิ่งใหญ่และทรงพลังลงไปทันทีจากนั้น…ตูมอวิ๋นเหลียนระเบิดนางที่เลือดไหลไปทั้งตัวระเบิดจากภายในสู่ภายนอก
ทว่าร่างของบุตรของปีศาจแห่งความโกลาหลก็ไม่ธรรมดาจริงๆมันไม่ถูกระเบิดเป็นเศษซาก แต่จิตเหนือสำนึกของอ
