สวรรค์ฝ่ายซ้ายถูกนางเหยียบจนบิดเบี้ยวในครานี้ ดูเหมือนว่ากระดูกใบหน้าจะถูกเหยียบจนแตกกลับทำเอาอวิ๋นเหลียนที่สลบไสลฟื้นขึ้นมา…นางเพิ่งรู้สึกถึงความเจ็บแปลบทั่วเนื้อตัว โดยเฉพาะใบหน้า เจ็บมากเลยเมื่อซานเหอมู่เห็นว่าเม่ยเอ๋อร์มีท่าทีที่จะเหยียบกะโหลกของทูตสวรรค์ฝ่ายซ้ายแตก ย่อมไม่กล้าทำอะไรบุ่มบ่าม “นังโจร เจ้าอย่าโหดร้ายนักเลย รีบปล่อยทูตสวรรค์ฝ่ายซ้ายเสีย”เม่ยเอ๋อร์ไม่สนใจซานเหอมู่เลยด้วยซ ้า นางมองไปที่เยี่ยนอวี๋เห็นได้ชัดว่ากำลังรอคำสั่งของเยี่ยนอวี๋ซานเหอมู่มองตามสายตาของเม่ยเอ๋อร์ เห็นเยี่ยนอวี๋และพรรคพวก และในขณะที่มองเยี่ยนอวี๋สองสามีภรรยาก็โพล่งถามด้วยความหวาดกลัวว่า “ท่านทั้งสองฆ่าปฐมราชินีของเราแล้วยังไม่พอหรือ ยังต้องการทำลายคุนหลุนสิบสองชั้นสวรรค์ของข้ารึ”
เสียงตะโกนของซานเหอมู่เจือความโศกเศร้าและหดหู่ เพราะว่าหลังจากที่เขาเห็นเยี่ยนอวี๋และพรรคพวกแล้วก็รู้ว่าหากจะอาศัยคนสำนักซานเหอพวกเขาเข้าสู้ ไม่มีทางชนะแน่นอนคนกลุ่มนี้กลืนกินแม้แต่ปฐมราชินีแล้วพวกเขาจะเอาชนะได้อย่างไร ไม่ได้แน่นอนซานเหอมู่ที่รู้เรื่องนี้แก่ใจดี จู่ๆ เขาก็คุกเข่าให้เยี่ยนอวี๋ “ขอร้องล่ะ ปล่อยพวกเราไปเถอะ ได้หรือไม่”คำพูดนี้ทำให้สรรพชีวิตที่กำลังดูละครอยู่สะเทือนใจ พวกเขาเองก็รู้ว่า… จักรพรรดิมารเจอกับจอมโจรที่สังหารปฐมราชินีแล้วไม่สิ ไม่แน่ว่าจอมโจรกลุ่มนี้สมคบคิดกับเผ่ามารตั้งแต่แรกแล้วเรื่องนี้ทำให้จั
