ษะของตนเองออกมาแล้ว มันยังกระโจนเข้าไปเลียเด็กน้อยต่อไป“ฮ่า…” เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่น่ารักน่าชังถูกเลียจนหัวเราะและจะยัดเจ้าเหมียวสีขาวเข้าไปในปากอีกครั้งเยี่ยนอวี๋ “…”นี่มันภาพพิสดารอะไรกันนางไม่อยากดูต่อแล้วจึงเงยหน้ามองกลับไปที่เม่ยเอ๋อร์ที่ดูจะปกติกว่าเม่ยเอ๋อร์ในครานี้ นางหายตัวออกจากหอเทียนเยาและเหยียบลงบนใบหน้าของอวิ๋นเหลียนที่ยังไม่ลุกขึ้นแล้ว“ว้าว”จิ่วอิงลุกขึ้นมาปรบมือทันที “สำเร็จ สวยงาม” แปะๆๆ…
จักรพรรดิมารที่กะพริบตาสองสามที เพิ่งจะเก็บแววตาตกใจ เขามองผ่าน ‘หน้าต่าง’ ที่พังไปแล้วด้วยความสนใจ ใช้สายตาที่ดีของเขามองไปที่เม่ยเอ๋อร์และอวิ๋นเหลียนที่อยู่บนถนนระดับความสนุกของละครเรื่องนี้เกินกว่าที่เขาคาดคิดไว้มากไม่รู้ว่าปฐมราชินีคุนหลุนที่ไม่เคยถูกเหยียบหน้า ตอนนี้จะรู้สึกอย่างไรโอ้ ไม่สิ เมื่อยี่สิบล้านปีก่อน มีข่าวลือว่านางเคยถูกตนเองในฐานะจักรพรรดิมารเหยียบครั้งหนึ่งตอนนี้ดูเหมือนว่าฆาตรกรจะไม่ใช่ใครอื่นนอกจากคนกลุ่มนี้ชักจะยิ่งสนุกแล้วสิ…ในขณะที่จักรพรรดิมารกำลังดูละครอย่างสนุกสนานนั่นเองซานเหอมู่ก็เคลื่อนไหวแล้วซานเหอมู่ที่ในที่สุดก็เข้าใจแล้วว่าเกิดอะไรขึ้น เขาก็ลงมือกับเม่ยเอ๋อร์ “บังอาจ ยังไม่รีบปล่อยทูตสวรรค์ฝ่ายซ้ายอีก”“ไสหัวไปซะ”เม่ยเอ๋อร์ตะคอก ไอสังหารหนาแน่นขึ้นกว่าเดิม
ดาบเล่มใหญ่ในมือของนางดูเหมือนจะเปลี่ยนจากสีโลหะที่สว่างปกติกลายเป็นสีแดงเลือดแครกใบหน้าของทูต
