นคนตอบทำเอาเยี่ยนอวี๋เหลือบมองเขา “ข้าคิดว่าเจ้าจะมั่นใจว่าเขาเชื่อได้เสียอีก”หรงอี้ที่หยิกมืออ่อนนุ่มของภรรยากล่าวว่า “ยังไม่แน่ใจ”“แล้วเขา…” เยี่ยนอวี๋กำลังจะถาม
นิ้วชี้เรียวยาวของต้าซือมิ่งก็แตะลงบนปากงามและนุ่มของนางส่งเสียงไพเราะและสง่าราวกับเสียงพิณทว่าทะเล้นออกมา “ชู่ว์”เยี่ยนอวี๋ชะงัก จากนั้นเมื่อสัมผัสถึงความเย็นจากริมฝีปาก นางก็หันไปข้างๆ อ้าปากกัดอย่างเป็นธรรมชาติ ราวกับเจ้าปลาตัวน้อยที่ติดเบ็ดต้าซือมิ่งที่ถูกกัดร้องซื้ดเบาๆ ร่างของเขาแข็งเกร็งจิ่วอิงเห็นดังนั้นก็คิดว่าตนเองไม่ควรดู ทว่า…“ขอทางหน่อย ขอทางหน่อย”“จักรพรรดิเผ่ามารเสด็จ ลุกออกไปซะ”“ออกไป ออกไป…”ทันใดนั้นก็มีเสียงตะโกนดังขึ้นจากภายในหอเทียนเยา แขกไม่น้อยที่เดิมทีกำลังดื่มชา ดื่มสุรา และพูดคุยอย่างสนุกสนานในหอตกใจกลัวพากันหนีกระเจิงเยี่ยนอวี๋ตกใจกับความเคลื่อนไหวนี้ จากนั้นนางก็ถูกสามีของนางกอดและกัดหูเบาๆ “กัดแล้วสนุกหรือ หืม?”เยี่ยนอวี๋ที่หดคอเล็กน้อยกอดคอของสามีนางทันที และยังหันไปจูบปากของเขาคนนี้ ส่วนมือข้างหนึ่งยังเชิดคางของสามีขึ้นเบาๆ พูดอย่างมั่นใจว่า “สามี เจ้ากำลังเย้ายวนข้า”
ต้าซือมิ่งที่ถูกเปิดโปงยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย เขารู้สึกว่าเจ้าปลาตัวน้อยตัวนี้ของเขาไวต่อความรู้กว่าเมื่อก่อนมาก แม้แต่เขากำลังเย้ายวนนาง นางก็จับได้ด้วยทว่า…ทูตสวรรค์ฝ่ายขวาที่ ‘เปลี่ยนเสื้อ’ กลับมาเป็นจักรพรรดิมารเสร็จแล้วก็กำล
