จางอวิ๋นไม่สนใจสายตาที่มองมาจากด้านหลัง เขาขี่กระบี่พุ่งทะยานไปตามช่องทางออกสำหรับผู้เข้าแข่งขันด้วยความเร็วสูง
สาเหตุที่เลือกออกทางนี้ เพราะเป็นเส้นทางที่โล่งที่สุด ผู้ชมด้านบนต่างพากันหนีตายออกทางช่องทางหลักด้านบน ทำให้ช่องทางผู้เข้าแข่งขันกลายเป็นทางรอดที่แออัดน้อยที่สุดในขณะนี้
ผู้อาวุโสสำนักหลิงเซียนหลายคนก็คิดได้เช่นกัน จึงรีบพาเหล่าศิษย์ขี่กระบี่ตามติดมา
เมื่อเห็นน้ำทะเลเริ่มซึมเข้ามาเจิ่งนองในช่องทาง จางอวิ๋นรู้ดีว่าต้องรีบออกไปให้เร็วที่สุด เขาหยิบ ‘พู่กันบัญชาการ’ ออกมาตวัดเขียนอักษร ‘เร็ว’ ลงไปกลางอากาศทันที
“ยืนให้มั่น!”
เขากำชับศิษย์ทั้งสาม สิ้นเสียงนั้น พลังปราณที่เท้าก็ระเบิดออก กระบี่บินที่แบกทั้งสี่ชีวิตพุ่ง ฟิ้ว ทะยานไปข้างหน้าราวกับสายฟ้าแลบ
“เร็วอะไรขนาดนั้น?”
เหล่าผู้อาวุโสสำนักหลิงเซียนด้านหลังถึงกับตะลึง
เดิมทียังพอจะเกาะกลุ่มตามมาได้ แต่พริบตาเดียวจางอวิ๋นก็ทิ้งห่างไปไกลลิบ จนแผ่นหลังของทั้งสี่คนแทบจะหายลับไปจากสายตา…
ตูมมม——!!
ทันใดนั้น เสียงกัมปนาทสะเทือนเลื่อนลั่นก็ดังมาจากใจกลางสนามประลองด้านหลัง แรงสั่นสะเทือนมหาศาลทำเอาช่องทางโคลงเคลง สนามประลองที่เดิมทีค่อยๆ จมล
