“นางไม่สามารถเกิดใหม่ได้” หรงอี้ที่มือข้างหนึ่งประคองท้ายทอย ส่วนมืออีกข้างโอบเอวของภรรยาไว้คือผู้เผด็จการสูงสุดที่ได้ประกาศจุดจบของอวิ๋นเหลียน“ไม่มีทาง” คุณชายอวิ๋นที่สิบสองโพล่งพูดทว่าหรงต้าซือมิ่งไม่คิดจะอธิบาย เขาเอาแต่กอดภรรยาและลูกไว้ค่อยๆ ลอยลงมาบนพื้นดินอย่างเชื่องช้า ค่ายกลที่อวิ๋นเหลียนสร้างไว้ก่อนหน้านี้ถูกเขาเหยียบแตกทันทีแครกแครกๆ แครกๆ…แสงสีม่วงแดงจางๆ แผ่ซ่านออกมาโดยมีข้างใต้เท้าของต้าซือมิ่งเป็นจุดศูนย์กลางสิ่งที่แตกสลายตามมายังมีเสียงกรีดร้องสุดท้ายของอวิ๋นเหลียน“ให้ตายเถอะ เจ้าทำได้อย่างไร”เมื่อนางพูดขึ้นจู่ๆ ก็ทำให้เหล่าทวยเทพเข้าใจบางอย่าง…คุณชายอวิ๋นที่สิบสองตกใจเรียก “เสด็จแม่ เสด็จแม่วางแผนไว้ก่อนแล้ว เกรงว่านางคงรู้ว่าจอมโจรจะมาตั้งแต่แรก เสด็จแม่สร้างค่ายกลกลืนกินพวกเขาไว้แล้ว”
“ใช่แล้ว…”เทพราชาอาวุโสหลันน ้าตาไหลริน “น่าเสียดายที่จอมโจรเลวทรามเกินไป ค่ายกลของปฐมราชินียังไม่ทันได้ใช้ด้วยซ ้า”“ปฐมราชินี”“ปฐมราชินี…”เหล่าผู้แข็งแกร่งคุนหลุนต่างพากันคุกเข่าลง น ้าตาไหลไม่หยุดพวกเขาล้วนคิดว่า ค่ายกลกลืนกินที่ถูกชายหนุ่มผมดำชุดดำทำลายคือแผนการตั้งแต่แรกของปฐมราชินีของพวกเขา เพื่อกลืนกินจอมโจรที่มาจากต่างแดนกลุ่มนี้ และเป็นเพราะปฐมราชินีของพวกเขาสูญเสียพลังมากเกินไปให้กับการสร้างค่ายกล จนทำให้พระองค์อ่อนแอถูกสังหารทำให้… แผนการสุดท้ายนี้ยังไม่ทันได้ใช้ก็ถูกทำลายแ
