ี”ทว่าทูตสวรรค์ฝ่ายขวายังคงเงียบ ราวกับไม่ได้ยินคำถามของคุณชายอวิ๋นที่สิบสองหากเป็นไปได้ คุณชายอวิ๋นที่สิบสองก็ไม่อยากพูดคุยกับทูตสวรรค์ฝ่ายขวาผู้ที่คาดเดาอะไรไม่ได้ท่านนี้ แต่เขาไม่เห็นทูตสวรรค์ฝ่ายซ้ายจึงได้แต่กัดฟันถามทูตสวรรค์ฝ่ายขวาท่านนี้น่าเสียดายทูตสวรรค์ฝ่ายขวาไม่สนใจผู้ใดทั้งนั้น เขาเอาแต่จ้องต้าซือมิ่งต่อไปแต่ต้าซือมิ่งไม่ได้มองเขา เขากำลังมองสองแม่ลูกในอ้อมอกผู้น่ารักน่าชัง อยากรู้ว่าสองแม่ลูกนี้จะนิ่งงันไปอีกนานแค่ไหน
เยี่ยนอวี๋ที่ยังคงตะลึงงัน ใช่ว่านางจะไม่มีปฏิกิริยาใดๆ นางจับแผ่นอกของสามีนาง พบว่ามีอุณหภูมิ อดพึมพำเบาๆ ไม่ได้ว่า“สามี?”“อืม” หรงอี้ตอบ ยังลูบหลังของภรรยาเบาๆ ทำให้นางรู้สึกถึงความเป็นจริงกว่าเดิมเยี่ยนอวี๋ผงะเล็กน้อยก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองสามีนาง “จริงหรือ”แม้จะแน่ใจได้ว่าตนเองไม่ได้ต้องมนต์อะไร แต่ว่า…เมื่อคิดถึงสามีที่ยังนอนอยู่ตอนที่ตนจากมา เยี่ยนอวี๋ยังคงจับใบหน้าของสามีนางอย่างไม่อยากจะเชื่อ “เจ้าผสานร่างพลังเสร็จแล้วหรือ ตื่นแล้วหรือ”“ใช่” หรงอี้ที่ยกมือขึ้นจับมืออ่อนนุ่มของภรรยา เขายังจูบมือของนางเบาๆ “ข้าตื่นแล้ว ข้ามาแล้ว นี่คือเรื่องจริง”เยี่ยนอวี๋ “…”นางยังคงตะลึงอยู่ครู่หนึ่งจนผ่านไปนาน จู่ๆ นางก็กอดคอของสามีนางไว้ส่วนเด็กน้อยในอ้อมอกของนางย่อมถูกนางปล่อย ‘ทิ้ง’ ทว่าต้าซือมิ่งรับเด็กน้อยที่ยังงงงันไว้ส่วนเยี่ยนอวี๋ นางลืมเด็กน้อยไปแล้วจริงๆ น
