ยมองเหล่าทวยเทพคุนหลุนเหล่าทวยเทพคุนหลุนตกใจกับสายตาพิฆาตราวกับการหลุบตามองของเทพมรณะจนกระจุกตัวกันข้างหลังทูตสวรรค์ฝ่ายขวาส่วนต้าซือมิ่ง เขาเองก็กำลังมองทูตสวรรค์ฝ่ายขวาด้วยสายตาที่มิอาจคาดเดาได้แต่ว่า…“สามี…”
เยี่ยนอวี๋ที่กอดคอของต้าซือมิ่งไว้และเอาแต่ร้องไห้ นางยังถูไถร่างสามีของนางและเรียกเขา เสียงนั้นทั้งอ่อนโยนและน่าสงสาร (ต้าซือมิ่งรู้สึกเช่นนี้)ต้าซือมิ่งไม่สนใจเหล่าทวยเทพอีกครั้ง เขากอดภรรยาแน่นและปลอบว่า “อยู่ ข้าอยู่”“อ้ะเนะ” เด็กน้อยที่ในที่สุดก็ดึงสติกลับมาได้ เขาก็บินไปที่ไหล่ของของท่านพ่อเขาอย่างตื่นเต้นดีใจก่อนจะกอดใบหน้าของท่านพ่อไว้และจูบไม่หยุด จุ๊บๆๆต้าซือมิ่ง “…”หน้าถูกจูบจนเหนียวเหนอะ รู้สึกรังเกียจเล็กน้อยแต่อาการรังเกียจในใจของเขา เด็กน้อยไม่รู้เรื่องเลย เจ้าตัวน้อยดีอกดีใจมาก “พ่อ พ่ออ้ะ… อ้ะๆ”“อืม” หรงอี้แกะมือเด็กน้อยออกจากใบหน้าก่อนจะเช็ดใบหน้าของตน ครั้นเขากำลังจะสอนเด็กน้อยว่าผู้ชายกับผู้ชายไม่เหมือนกันอย่าจูบซี้ซั้วทว่าเด็กน้อยกอดท่านพ่อเขาอีกครั้ง และจูบลงไปอีกทีหนึ่งหรงต้าซือมิ่ง “…”เจ้าเด็กคนนี้ไปเรียนเป็นปีศาจรจุมพิตมาจากไหนกัน คงไม่ใช่ปู่จิ่วสอนหรอกนะ
เมื่อคิดได้เช่นนี้ ต้าซือมิ่งก็มองไปที่จิ่วอิงจิ่วอิงในครานี้ มันมั่นใจแล้วว่าผู้ที่มาคือหรงอี้จริงๆ มันยังนำตัวเม่ยเอ๋อร์มาข้างกายเพื่อรักษาให้อย่างคล่องแคล่วเพียงแต่ว่าอวิ๋นเหลียนที่ถูกมันกัดไว้ใน
