ป้องจิ่วอิงอย่ำงเต็มที่เพื่อไม่ให้ผู้ใดรบกวนมันกินคนจิ่วอิงในครำนี้ มันหำยเผ็ดแล้ว ดังนั้นทันทีที่อวิ๋นเหลียนขยับตัวมันก็กัดลงไปแรงกว่ำเดิม จนเกิดเสียงดัง ‘กร๊อบ’ อีกครั้งพรวดเลือดสดพุ่งออกมำจำกปำกของจิ่วอิง แต่จิ่วอิงเป็นอสูรร้ำยสำย‘งก’ ศีรษะที่เหลือทั้งเก้ำของมันรีบอ้ำปำกรับเลือดของอวิ๋นเหลียนไว้และกลืนลงไป ไม่เหลือแม้แต่หยดเดียว
จำกนั้นจิ่วอิงก็ร้องไห้… ในที่สุดก็ไม่เผ็ดแล้ว จิ่วอิงซำบซึ้งจนน ้ำตำนองหน้ำ“บัดซบ”อวิ๋นเหลียนที่ตะโกนออกมำอย่ำงอ่อนแอ นอกจำกนำงจะยังไม่ตำยแล้ว นำงยังกรีดร้องอย่ำงโอหังในปำกของจิ่วอิง นอกจำกนี้นำงที่เพิ่งหำยเผ็ดและหลุดพ้นจำกกำรกดขี่ก็ต่อต้ำนจิ่วอิงอย่ำง ‘รุนแรง’อีกครั้งซู่คลื่นมิติปริภูมิก ำลังถูกอวิ๋นเหลียนรวบรวมในปำกของจิ่วอิง มันพยำยำมตัดฟันอันแหลมคมน่ำสะพรึงเหล่ำนั้นของจิ่วอิงอย่ำงไม่หยุดหย่อน เพื่อท ำลำยฟันอันแหลมคมที่ดุร้ำยเหล่ำนี้ให้แตกสลำยในขณะเดียวกัน…ชิ้วๆชิ้วๆๆ…ผู้แข็งแกร่งแดนคุนหลุนมำกกว่ำเดิมก็ทยอยกันสถิตลงมำเทพรำชำจินและเทพรำชำเฮ่อ เทพรำชำขั้นสูงสุดที่อยู่ระดับเดียวกับเทพรำชำหลันและเทพรำชำชิงก็มำถึงแล้ว
สภำพกำรณ์เช่นนี้… เห็นได้ชัดว่ำเป็นผลเสียต่อเยี่ยนอวี๋ แม้เม่ยเอ๋อร์จะแข็งแกร่งเพียงใดก็ไม่สำมำรถต้ำนทำนศัตรูแข็งแกร่งมำกมำยเช่นนี้ได้ มิหน ำซ ้ำผู้ดูแลแต่ละชั้นสวรรค์ยังพำผู้แข็งแกร่งของส ำนักตนมำด้วยหำกเป็นเช่นนี้ต่อไป…เยี่ยนอวี๋ขมวดคิ้ว น
