ฎต้นก ำเนิดคุนหลุนที่ทูตสวรรค์ฝ่ำยขวำรวบรวมแตกฟิ้วกระบี่ไท่ชำงจึงได้โอกำสแทงลงไปที่หน้ำผำกของทูตสวรรค์ฝ่ำยขวำทันทีซู่ทูตสวรรค์ฝ่ำยขวำที่ลอยกลำงอำกำศกลับถอยไปข้ำงหลังอย่ำงรวดเร็วไม่เพียงเท่ำนี้…“โกลำหล”ทูตสวรรค์ฝ่ำยขวำที่มีดวงตำสีม่วงประกำยระยิบระยับท ำให้กฎของแดนคุนหลุนปั่นป่วนอย่ำงรวดเร็ว“ให้ตำยเถอะ”
นี่ท ำให้เยี่ยนอวี๋มั่นใจว่ำทูตสวรรค์ต้องรู้ว่ำนำงจะท ำอะไรแน่ๆ มิเช่นนั้นเหตุใดเขำจึงต้องท ำให้กฎมิติปั่นป่วนเล่ำ เห็นได้ชัดว่ำต้องกำรให้นำงกลับไปไม่ได้เยี่ยนอวี๋เพ่งสมำธิอัญเชิญ ‘ภำพม้วน’ ขุนเขำและท้องทะเลออกมำอีกครั้ง และหยดเลือดสีม่วงหยดหนึ่งลงไปในควำมว่ำงเปล่ำ“ในนำมของข้ำหยวนชู อัญเชิญจักรวำลดั้งเดิม”เยี่ยนอวี๋รู้ดีว่ำนำงไม่สำมำรถตัดกำรเชื่อมต่อกับจักรวำลดั้งเดิมได้ มิเช่นนั้นนำงจะกลับไปไม่ได้จริงๆ เช่นนั้นสำมีนำงจะท ำอย่ำงไรครอบครัวและเหล่ำลูกน้องของนำงจะท ำอย่ำงไรดังนั้นนำงจึงใช้พลังโลหิตพยำยำมเชื่อมต่อกับจักรวำลดั้งเดิมอีกครำและเป็นเพรำะเลือดหยดนี้ของนำง… ท ำให้หรงอี้ที่ยืนอยู่บนฐำนค่ำยกลในจักรวำลดั้งเดิมเงยหน้ำมองขึ้นไปข้ำงบนทันทีจำกนั้นเขำใช้นิ้วเรียวยำวของตนสะกิดเรียก ‘เขำ’ ตัวน้อยๆออกมำจำกระหว่ำงคิ้วต้ำซือมิ่งตัวน้อยที่สั่นเทำโขกศีรษะลงบนฝ่ำมือของต้ำซือมิ่งดังเช่นทุกครั้งแทบจะในเวลำเดียวกัน…ตูม
วงแหวนสีม่วงเจิดจ้ำที่คล้องบนแขนและข้อเท้ำของเยี่ยนอวี๋แตกละเอียด ท ำเอำเยี่ยนอ
