่รู้ แต่เขำรู้ว่ำตนเองต้องกลับต ำหนักสวรรค์แล้วจึงเรียกคนมำถำมว่ำ “ฉิงเอ๋อร์ยังไม่ฟื้นหรือ”“คุณชำยสิบสอง ยังไม่ตื่นขอรับ อำกำรสำหัสมำก”คุณชำยอวิ๋นที่สิบสองลุกขึ้นพูดว่ำ “ข้ำขอไปดูสักเล็กน้อยก่อนกลับต ำหนักสวรรค์แล้วกัน ถือว่ำช่วยเหลือนำงให้สมปรำรถนำในควำมรัก”“คุณชำยสิบสองเมตตำ” เหลียงฟำงอวิ๋นคิดเช่นนั้นจริงๆ ถึงอย่ำงไรหลังจำกที่รู้ข่ำวนำยท่ำนตระกูลซั่งกวนเสียชีวิต ก็มีเพียงคุณชำยอวิ๋นที่สิบสองไปจวนซั่งกวนแน่นอนว่ำอำจจะเป็นเพรำะผู้อื่นยังไม่ทันตั้งสติได้ เพรำะว่ำตั้งแต่ที่นำยท่ำนตระกูลซั่งกวนเสียชีวิตจนถึงบัดนี้ก็ผ่ำนไปเพียงแค่หนึ่งชั่ว
ยำมเท่ำนั้น ตระกูลใหญ่ที่ยังตรวจสอบเรื่องรำวที่เกิดขึ้นไม่ชัดเจนย่อมถือวิสำสะมำเองได้ ดังนั้นกำรมำเยี่ยมด้วยตนเองของคุณชำยอวิ๋นที่สิบสองจึงส ำคัญกับกำรรักษำตระกูลซั่งกวนในวันข้ำงหน้ำอย่ำงยิ่ง ถึงแม้ว่ำกำรตำยของนำยท่ำนซั่งกวนจะเกี่ยวข้องกับต ำหนักสวรรค์ แต่คนตำยก็เหมือนตะเกียงดับ เมื่อตระกูลหนึ่งสูญเสียเทียนอ๋องและมหำเทพอันดับหนึ่งต่อเนื่องกันก็ยำกที่จะยืนหยัดในคุนหลุนซวีต่อไปได้จริงๆ ดังนั้นซั่งกวนฉิงที่ฟื้นขึ้นหลังจำกนั้นไม่นำนย่อมเคียดแค้นเยี่ยนอวี๋เข้ำกระดูกด ำ ทว่ำแม้นำงจะโกรธแค้นเพียงใด ส ำหรับเยี่ยนอวี๋แล้วไม่ใช่เรื่องสลักส ำคัญอะไรเลยเพรำะส ำหรับเยี่ยนอวี๋แล้ว จะกลับจักรวำลดั้งเดิมอย่ำงไรในตอนนี้ส ำคัญที่สุด“หำววว…”เยี่ยนเสี่ยวเป่ำกังวลจนเริ่ม
