“อ้ะเนะ” เยี่ยนเสี่ยวเป่ากำลังเล่นกับแมวเหมียวเจ้าแมวเหมียวสีขาวยิ่งเล่นก็ยิ่งรู้สึกว่าทารกน้อยหน้าคุ้นมาก
ทว่าเยี่ยนอวี๋ในครานี้ลืมตาขึ้นแล้ว ทำเอาความสนใจของทุกคนพุ่งไปที่นาง “คุณหนูใหญ่ เป็นอย่างไรบ้างเจ้าคะ”“ไม่ได้” เยี่ยนอวี๋ขมวดคิ้ว “ที่แห่งนี้ยังไม่ได้ ต้องเข้าใกล้ศูนย์กลางอีก”จิ่วอิงจำเป็นต้องเตือนว่า “เหมือนกับว่าอวิ๋นเหลียนนั่นจะอยู่จุดศูนย์กลาง”“ใช่” เยี่ยนอวี๋มั่นใจกว่าจิ่วอิงว่าอวิ๋นเหลียนอยู่ที่นั่น อีกทั้งพลังตบะล ้าลึกกว่า ‘อวิ๋นเหลียนคนนั้น’ ที่เคยถูกนางถีบด้วยเห็นได้ชัดว่าช่วงเวลาที่นางอยู่ในยามนี้ไม่ใช่ช่วงเวลาเดียวกับที่นางพาหลุมศพกลับมายุคคุนหลุนนี่ก็ไม่แปลก ถึงอย่างไรนางก็กลับไปประตูมิติก่อนจะร่วงลงมาอีกครั้ง เวลาย่อมต่างออกไปนางเดาว่าเวลาปัจจุบันน่าจะเป็นช่วงยุคหลังของคุนหลุน ซึ่งเป็นช่วงที่อวิ๋นเหลียนให้ความสำคัญกับสวรรค์ถึง ‘จุดสูงสุด’ทว่า… เยี่ยนอวี๋ยังสังเกตเห็นว่า “พวกเจ้าจำได้หรือไม่ว่าตอนนั้นไท่เฮ่าบอกว่าคุนหลุนสวรรค์เก้าชั้นฟ้า แต่ข้าได้ยินเหล่านักฝึกฌานยุคคุนหลุนกลับเรียกว่าคุนหลุนสิบสองชั้นฟ้า”เม่ยเอ๋อร์จำได้และถามขึ้นว่า “คุณหนูใหญ่กังวลว่าไท่เฮ่าในครานั้นยังคงเป็นไท่เฮ่าผู้ทรยศหรือ”
“เปล่า ไท่เฮ่าในครานั้นตั้งใจที่จะช่วยข้าจริงๆ” เยี่ยนอวี๋มั่นใจในเรื่องนี้มาก “แต่ข่าวคราวของเขาเหมือนกับที่เขาพูดไว้อย่างชัดเจนว่า ห้ามเชื่อทั้งหมด อวิ๋นเหลียนระวังเ
