บสะกิดบาดแผลในใจของเด็กน้อย เขาส่งเสียง เชอะ ออกมา ซบอกของท่านแม่อย่างน้อยอกน้อยใจ เพราะว่าเขาไม่มีแสงแล้วเสียใจ…
อยากจะร้องไห้……เยี่ยนอวี๋รีบคลี่แขนเสื้อกลับมา และจูบศีรษะของเด็กน้อยเบาๆ“ไม่เป็นไร แม่มีก็ไม่ต่างจากเสี่ยวเป่า”“พ่อไม่ดี” เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่เสียใจยังคงมิอาจให้อภัยท่านพ่อได้เยี่ยนอวี๋ลูบหลังอ่อนนุ่มของเด็กน้อย ปลอบว่า “ใช่แล้ว กลับไปแม่จะตำหนิท่านพ่อเจ้าเอง เขาทำเช่นนี้กับเสี่ยวเป่าผู้น่ารักของเราได้อย่างไร”“ใช่” เยี่ยนเสี่ยวเป่าทำหน้ามุ่ย “ว่าเขา ตีเขา”เยี่ยนอวี๋คิดภาพไปถึงตอนที่เด็กน้อยไล่ตีสามี แต่กลับถูกขนมเบี่ยงเบนความสนใจไป นางหัวเราะออกมาทันที “อืม งั้นเราหาทางกลับไปตอนนี้เลยนะ”“ไป” เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่กระตือรือร้นอยากจะรีบกลับไปจัดการท่านพ่อของเขา พ่อจอมกะล่อน เชอะ ╭(╯^╰)╮ในขณะที่เยี่ยนอวี๋ปลอบเด็กน้อย นางก็สัมผัสไปทั่วมิติแห่งนี้โดยพื้นฐานแล้วมั่นใจว่านี่คือ ‘ตำแหน่ง’ ที่ตรงกับจักรวาลดั้งเดิมนางอยู่ที่นี่ น่าจะสามารถสัมผัสถึงค่ายกลของทางฝั่งจักรวาลดั้งเดิมได้ และทำให้ค่ายกลนั่นเริ่มทำงานอีกครั้งได้
เยี่ยนอวี๋ไม่ค่อยมั่นใจ แต่นางเดาเช่นนี้ มิเช่นนั้นตอนนี้นางเองก็ไม่รู้ว่าต้องกลับไปอย่างไรแล้ว…แต่สิ่งที่นางไม่รู้คือ… หลังจากที่ส่งนางและพรรคพวกเข้ามาดินแดนแห่งนี้แล้ว หยางเตี๋ยอีที่ปรากฏขึ้นข้างหน้าบุรุษชายสวมหน้ากากสีทองสัมฤทธิ์อย่างเงียบๆ ก็ขมวดคิ้วถามว่า “ทูตส
