จะขอบคุณมากด้วย”“ใช่ๆๆ ทำบุญทำทานเถอะ…”ผู้คนที่มุงดูพากันเอ่ยขึ้น บางคนถึงกับคุกเข่าลงอย่างจริงใจทว่าเดิมทีทุกคนคิดว่าแค่ลองพูดเท่านั้น ไม่กล้าบังคับ ถึงอย่างไรความสามารถของเยี่ยนอวี๋ที่ทำให้ซั่งกวนซวินตายคาถนนนั้นก็ทรงพลังมาก ใครจะกล้าเสียมารยาทกับนางเล่าไม่เห็นหรือว่าแม้แต่คุณชายอวิ๋นที่สิบสองก็ยังต้องเกรงใจนางแม้แต่เอกอัครราชทูตก็ไม่กล้าปริปากแล้วแต่แล้ว… เยี่ยนอวี๋กลับพยักหน้าอย่างจริงจัง “ก็ได้”ทุกคน “…”ตกลงจริงๆ ด้วยหรือนี่?เหตุใดจึงรู้สึกว่าฮูหยินน้อยท่านนี้เป็นคนดีและเมตตานะ?คนงามจิตใจก็งามจริงๆ ด้วย“ขอบคุณฮูหยินน้อย” ผู้คนที่ตื้นตันพากันกล่าวขอบคุณเยี่ยนอวี๋มองไปที่คุณชายอวิ๋นที่สิบสอง “คุณชายนำทางเถอะ”
“…เชิญ” คุณชายอวิ๋นที่สิบสองพูดได้เพียงคำนี้ เพราะเขาหมดคำพูดแล้วส่วนซั่งกวนฉิง คุณชายอวิ๋นที่สิบสองขอให้มหาเทพท่านหนึ่งอยู่ช่วยเก็บกวาดเรื่องที่เหลือจากนั้นโจวปินก็สังเวยศาสตราเวทลักษณะหินหมึกออกมาพาเยี่ยนอวี๋และพรรคพวกขึ้นสวรรค์“ฮูหยินน้อย พวกเราจะรอท่านนะ”“ใช่ๆๆ”…ฝูงชนส่งเยี่ยนอวี๋จากไปอย่างตื่นเต้น และรอคอยการกลับมาของนางอย่างกระตือรือร้นแม้จะมีคนบางส่วนรู้ดีว่าเยี่ยนอวี๋และพรรคพวกคงจะไม่สามารถกลับมาได้อีกแล้ว แต่ไม่แน่เล่า“งานวันนี้คุ้มค่ากับการเดินทางจริงๆ”“นั่นน่ะสิ น่าเสียดายที่ตามไปตำหนักสวรรค์ด้วยไม่ได้”“พอเถอะ ตบะน้อยนิดเช่นพวกเราตามไปคงตายสลายเป็นเถ้าถ่าน” เหล่า
