แต่เห็นได้ชัดว่าเยี่ยนอวี๋จริงจัง นางวางเด็กน้อยลงบนพื้นแล้ว“ลูก ไปเถอะ”เยี่ยนเสี่ยวเป่า “???” เพื่อแมวเหมียวตัวหนึ่งแล้วท่านแม่ข้าไม่เอาข้าผู้น่ารักน่าชังคนนี้แล้วหรือคุณชายอวิ๋นที่สิบสองมองเยี่ยนอวี๋ลูกตาแทบถลนออกมา “ฮูหยินน้อยนี่คือ…”“ทำไมหรือ หรือว่าสิ่งที่แม่นางท่านนี้พูดไม่นับ ต้องให้คุณชายกำหนด”“ไม่ใช่เช่นนั้น…” คุณชายอวิ๋นที่สิบสองอยากบอกว่าข้าน้อยไม่คิดว่าฮูหยินสามารถทิ้งได้แม้แต่บุตรชายของท่าน เกรงว่านี่คงไม่ใช่บุตรในสายเลือดสินะ นอกจากนี้… คุณชายอวิ๋นที่สิบสองจำเป็นต้องพูดว่า “ฮูหยินบอกว่าบุตรชายชอบเจ้าแมวตัวนี้มิใช่หรือ เช่นนั้นท่านแลกด้วยบุตรชายท่าน คงไม่เหมาะสมหรือไม่”“ไม่เหมาะสมอย่างไร เขาชอบก็ให้เขาใช้ตัวเขาเข้าแลก ออกจะดี” เยี่ยนอวี๋กล่าวเมื่อได้ยินดังนั้น เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่เดิมทีเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถามก็พยักหน้า “ใช่”คุณชายอวิ๋นที่สิบสอง “…”
ก็ได้ ฮูหยินท่านนี้และบุตรชายของนางมีตรรกะแปลกจริงๆเขาเดิมพันว่าเด็กคนนี้ไม่ใช่ฮูหยินงดงามท่านนี้ให้กำเนิดแน่นอนส่วนซั่งกวนฉิง… เห็นได้ชัดว่านางต่างหากที่ถูกกระทบกระเทือนมากที่สุดความตั้งใจเดิมของนาง นางย่อมไม่เต็มใจให้ ตอนนี้นางงงเป็นไก่ตาแตกไปแล้วแต่เจ้าตัวน้อยกลับเดินเตาะแตะไปข้างหน้าซั่งกวนฉิงแล้ว “แลกกัน”ซั่งกวนฉิง “…” ???นี่มันแม่ลูกพิกลอะไรกัน?เจ้าเด็กไม่สิ้นกลิ่นน ้านมคนนี้ดูฉลาด อันที่จริงเป็นคนโง่?แต่ไม่ว่าซั่งกว
