กฝึกฌานที่ว่างมากไม่มีอะไรทำพากันพุ่งตัวไป กลัวว่าหากช้าไปการต่อสู้จะจบลงก่อน เช่นนั้นคงเสียดายแย่ ทว่าทันทีที่พวกเขามาก็พบว่า ผู้ที่ถูกโจมตีในครานี้กลับเป็นหน่วยลาดตระเวนผู้รักษากฎระเบียบคุนหลุนซวี น่าสนใจยิ่งกว่าเดิม“นี่ใครกัน กล้าหาญเช่นนี้ แม้แต่หน่วยลาดตระเวนของคุนหลุนซวีก็กล้าหาเรื่อง”“อ๋อ ก็เจ้านายและลูกน้องสี่คนเมื่อครู่นี้ไง สตรีอุ้มลูกคนนั้นไม่ใช่คนที่รับมือด้วยง่ายจริงๆ สู้กันจริงๆแล้ว ฮ่าๆๆๆ…”“แหม จริงๆ ด้วย พลังการต่อสู้ไม่ธรรมดาเลย เราดูกลุ่มคนพวกนี้ไม่ผิดไปจริงๆ ด้วย” เหล่านักฝึกฌานที่เริ่มหยิบเม็ดแตงโมออกมาแทะตื่นเต้นจนเหมือนกับตนเองจะต่อสู้เอง โดยเฉพาะจิ่วอิงในครานี้เขาโหดเหี้ยมจริงๆ เขาทำให้ดาบของชายหนุ่มวัยกลางคนแตกละเอียดในทันที ทำเอาชายวัยกลางคนที่เมื่อครู่นี้ยังดูมีศักดิ์ศรีคุกเข่าลงทันทีช่วยไม่ได้ ขามันอ่อนไปหมดถึงอย่างไรดาบของเขาก็เป็นดาบเซียนเชียวนะ
ผู้ที่สามารถทำให้ดาบของเขาแตกละเอียดเช่นนี้ได้ อย่างน้อยก็ต้องเป็นมหาเทพบัดซบ…เจอของยากเข้าให้แล้วคุณชายอวิ๋นที่สิบสองเองคิดว่าตนเองรู้ความตื้นลึกของเยี่ยนอวี๋และพรรคพวกแล้ว เขาลุกขึ้นพูดว่า “พอแล้ว หยุดสู้กันได้แล้ว ฮูหยินน้อยคนนี้ไว้หน้าข้าบ้าง ขอโทษฉิงเอ๋อร์ ถือว่าเรื่องนี้ไม่เคยเกิดขึ้น ดีหรือไม่”“เจ้าคือใครกัน ทำไมต้องไว้หน้าเจ้าด้วย” จิ่วอิงตอบโต้กลับไปอย่างไม่สบอารมณ์ เห็นทีแรกก็รู้ว่าหนุ่มหน้าขาวนี่ไร้ยา
