เหมียวน้อยที่รีบหดตัวเข้าไปในอ้อมอกของเด็กน้อย มันก็ร้อง ‘เมี๊ยว’ ทันที บอกว่าตนเองเห็นแล้ว ตนจะเชื่อฟัง ไม่ก่อเรื่องวุ่นวายแน่นอนเยี่ยนอวี๋รู้สึกว่าเจ้าแมวเหมียวตัวนี้เข้าใจอะไรผิด นางต้องการบอกมันว่าอย่ากลัวต่างหากทว่าเยี่ยนอวี๋มองแมวเหมียวที่ดูหวาดกลัวและอยู่ในโอวาทตัวนี้แล้วก็ไม่ได้อธิบายสิ่งใดส่วนคุณชายอวิ๋นที่สิบสอง เขาก็ช่วยทายาบนใบหน้าของซั่งกวนฉิง ในขณะเดียวกันก็มองเยี่ยนอวี๋ด้วยแววตาเข้มขรึม
ผู้ช่วยที่รีบปรี่เข้ามาออกคำสั่งอย่างโกรธกริ้วว่า “ทหาร จับจอมโจรเหล่านี้ซะ”คุณชายอวิ๋นที่สิบสองทำท่าจะห้ามปราม… แต่ชายวัยกลางคนที่เหินเข้ามาทางหน้าต่างเป็นคนแรกชักดาบพุ่งใส่จิ่วอิงฆาตกรวายร้ายคนนี้แล้ว “ตายซะ!”หน่วยลาดตระเวนคุนหลุนซวีกลุ่มหนึ่งที่สวมชุดแบบเดียวกันและพุ่งเข้ามาก็ชักดาบออกมา เห็นได้ชัดว่าต้องการจะจับเยี่ยนอวี๋เป็นคนแรกน่าเสียดาย…เคร้งดาบของชายหนุ่มวัยกลางคนที่ผ่าลงไปที่จิ่วอิงเกิดเสียงโลหะปะทะหิน ราวกับว่ามันกำลังตัดหินเหล็กที่แข็งเป็นพิเศษส่วนหน่วยลาดตระเวนที่ทะลักเข้ามายิ่งแย่กว่าเดิม…“ออกไปซะ”เม่ยเอ๋อร์กวาดดาบเล่มใหญ่ออกไป หน่วยลาดตระเวนกว่าครึ่งห้องกระเด็นออกไปถนน และกระแทกกับอาคารที่อยู่ตรงข้าม จนเกิดเสียงดังกระแทกไม่หยุด“เฮ้ย สู้กันแล้ว”
“เร่เข้ามา เร่เข้ามา อย่าได้พลาด ศึกประลองพันปีหนของคุนหลุนซวีเชียวนะ รีบมาดู รีบมาดูเร็วเข้า”“โอ้ รอข้าด้วย ข้ามาแล้ว…”เหล่านั
