เยี่ยนอวี๋อยากจะลองสัมผัสดูคุณชายอวิ๋นที่สิบสองกลับเดินเข้ามาในห้องรับรอง “ขออภัยปล่อยให้ฮูหยินน้อยรอนาน”“ไม่เป็นไร” เยี่ยนอวี๋ไม่ได้ลุกขึ้น เพียงแค่ส่งสัญญาณให้คุณชายอวิ๋นที่สิบสองนั่งลงในเวลานั้นทำให้คุณชายอวิ๋นที่สิบสองรู้สึกเหมือนกำลังเผชิญหน้ากับท่านแม่ของตน ทำให้เขารู้สึกแปลกพิกลซั่งกวนฉิงในครานี้ก็ตามเข้ามาแล้ว แมวบนไหล่ของนางยังส่งเสียงร้อง ‘เหมียว’ ทีหนึ่งเยี่ยนเสี่ยวเป่ายิ้มให้แมวเหมียวตัวนั้นทันที “เมี๊ยวๆ…”“เมี๊ยว…” แมวเหมียวขานตอบเด็กน้อย“ฮ่า” เด็กน้อยมีความสุขมาก “แม่… ซื้อ…”
เยี่ยนอวี๋หยิกแก้มน้อยๆ ของเด็กน้อยเบาๆ ก่อนจะมองไปที่คุณชายอวิ๋นที่สิบสอง “ลูกชายข้าชอบมากจริงๆ ไม่ทราบว่าคุณชายต้องการสิ่งใด”คุณชายอวิ๋นที่สิบสองกำลังจะปริปาก ซั่งกวนฉิงกลับชิงพูดก่อนว่า “ง่ายๆ ข้าเห็นฮูหยินตามใจบุตรชายมาก คงจะรักเขามากจริงๆ”“ใช่” เยี่ยนอวี๋รักบุตรของตนแน่นอนซั่งกวนฉิงจึงพูดว่า “เช่นนั้นเอาแบบนี้ ข้าให้แมวเจ้า เจ้าส่งลูกเจ้าให้ข้า เป็นอย่างไร”คุณชายอวิ๋นที่สิบสองได้ยินดังนั้นกำลังจะดุ คิดว่าไม่ควรพาซั่งกวนฉิงมาด้วยแต่แล้ว… เยี่ยนอวี๋กลับตอบอย่างรวดเร็วว่า “ตกลง”“อ้ะ?” เยี่ยนเสี่ยวเป่าตะลึงจิ่วอิงเบิกตากว้าง มองภรรยาอี้เอ๋อร์อย่างไม่อยากจะเชื่อ นี่มัน…เรื่องบ้าอะไรกันนี่? ตกลงเรื่องแบบนี้ได้อย่างไร
