ของเขา “ไม่ ร้องนะ เป่า ปกป้องแม่”จางอวิ๋นเมิ่งอยากจะพูดว่า เสี่ยวเป่าเจ้าอย่าไปเลยแต่แล้ว…มีลำแสงสีม่วงอร่ามพันเกี่ยวไปทางเยี่ยนอวี๋ในครานี้แล้ว ทำให้ทุกคนที่เห็นงุนงง “จวินโฮ่ว?”เยี่ยนอวี๋ชะงักอีกครา ถึงอย่างไรวิธีการนี้ก็ทำไปเมื่อครู่นี้แล้วทำไมยังมีอีกทว่าเยี่ยนเสี่ยวเป่ากลับไม่สนใจอะไรมากมาย เขายื่นขาของตนออกไปโวยวายว่า “เป่า พ่อ รัดเป่า”สุดท้าย… แสงสีม่วงพันแขนของเยี่ยนอวี๋ไว้“อ้ะ อ้ะๆๆ”เด็กน้อยระเบิดอารมณ์ทันที มืออวบอ้วนของเขาจับแขนของท่านแม่เขาไว้
จากนั้น…วิ้งลำแสงสีม่วงที่พันบนแขนของเยี่ยนอวี๋ก็ ‘ปลุกเสก’ เด็กน้อยอย่าง ‘ฝืนใจ’ มันพันข้อมือของเด็กน้อยไว้รอบหนึ่งทว่าในขณะเดียวกัน…ซู่ค่ายกลที่อินหลิวเฟิงยังไม่ได้สั่งให้เริ่มทำงาน มันก็เปิดใช้งานด้วยตนเองแล้ว
