ารปลุกตื่นเท่ากับการตาย”“อย่าปากเสีย” ซีหวังหมู่เกาศีรษะตะคอกใส่ตี้จวิ้น ตนเองกลับร้อนรนจนเดินวนไปมาสีหน้าเทพอัสนีย ่าแย่ยิ่งกว่า “ดูเหมือนจะเป็นเช่นนั้น”เด็กน้อยจึงวิ่งเตาะแตะไปข้างหน้า อยากช่วยสุนัขรับใช้อินหลิวเฟิงคนนี้ด้วยดอกไม้ของเขาเยี่ยนอวี๋กลับอุ้มเด็กน้อยกลับมา “รอดูก่อน”
“อ้ะ?” เยี่ยนเสี่ยวเป่าไม่ค่อยเข้าใจ ถึงอย่างไรเขาก็รู้สึกว่าเจ้าสุนัขรับใช้จะไปแล้วเยี่ยนอวี๋กลับลูบศีรษะของเด็กน้อยเบาๆ เพ่งสมาธิสัมผัสอาการของอินหลิวเฟิงต่อไปเอ้อร์เหมาเห็นดังนั้นก็ร้อนใจ “คุณหนูใหญ่ เหตุใดไม่ให้ท่านเสี่ยวเป่าช่วยนายน้อยเล่า นายน้อยกำลัง…” จะแตกสลายสูญสิ้นไปแล้วนะ“อย่าวิตก” เซ่าเฮ่ายกมือขึ้นส่งสัญญาณบอกเอ้อร์เหมาว่าอย่ารีบร้อนไท่เฮ่ากลับเข้าใจทุกอย่าง “ปฐมราชินีพบว่าไอมรณะแดนมืดนิรันดร์เหล่านี้กระตุ้นให้เสวียนอิ๋นตื่นตัว”“ใช่แล้ว” ตี้จวิ้นพยักหน้า “เจ้าวิหคทมิฬนี่ก็ขี้เกียจจริงๆ ไม่กระตุ้นพลังในตัวเขา เขาคงไม่ตื่น นี่ก็ผ่านไปนานเช่นนี้แล้ว เขาไม่พัฒนาเลย”“ต้องใช้แรงกระตุ้นจากภายนอกเสียหน่อยจริงๆ” เซ่าเฮ่าครุ่นคิดวิหคทมิฬ ‘ปิดกั้น’ มานานเกินไปแล้ว ทั้งๆ ที่กลับสวรรค์เก้าชั้นฟ้ามานานเช่นนี้แล้ว ยังคงเป็นแค่ผู้กลับชาติมาเกิด พลังของชาติที่แล้วยังคงไม่ได้ถูกปลุกตื่นทั้งหมดเมื่อพูดเช่นนี้… เยี่ยนเสี่ยวเป่าพอจะเข้าใจแล้ว “งั้นก็ ไม่ต้องสนใจ?”
“ไม่ต้องสนใจก่อน” เยี่ยนอวี๋จูบเด็กน้อยเบาๆ รู้ว่
