อวิ๋นเหลียนที่ประคับประคองตนเองหลายสิบล้านปีในสวรรค์เก้าชั้นฟ้า อวิ๋นเหลียนที่จงใจวางแผนทำลายสวรรค์เก้าชั้นฟ้าได้ทำลายสวรรค์เก้าชั้นฟ้าก่อนที่เยี่ยนอวี๋จะหาร่างจริงของนางเจอเป็นไปตามที่เซ่าเฮ่าตระหนักรู้ ทุกๆ การพังทลายเป็นไปตามกฎเกณฑ์อย่างหนึ่ง และกฎเกณฑ์นี้ก็คือกฎเกณฑ์การทำลายล้างของอวิ๋นเหลียน นางเป็นผู้ควบคุมการพังทลายของสวรรค์เก้าชั้นฟ้ามาโดยตลอดแต่ว่า… เซ่าเฮ่าไม่เข้าใจ “หากสวรรค์เก้าชั้นฟ้าทลาย แล้วเจ้าจะรอดชีวิตได้อย่างไร จะดำรงอยู่อย่างคนก็ไม่ใช่ผีก็ไม่เชิงต่อไปจนถึงยุคหน้า แล้วทำลายสวรรค์เก้าชั้นฟ้าใหม่ต่อไปเรื่อยๆ หรือ”นี่คือเป้าหมายของอวิ๋นเหลียน? เช่นนั้นเป้าหมายนี้ก็คงต้องเสียพลังและเวลามากเกินไปแล้วแต่แล้ว… อวิ๋นเหลียนที่ได้ยินเซ่าเฮ่าถามกลับหัวเราะดังลั่นกว่าเดิม “ฮ่าๆๆ เจ้าย่อมไม่รู้ พวกเจ้าไม่รู้ พวกเจ้าที่ไม่รู้ไม่คู่ควรกับการมีชีวิตอยู่ ไปตายเสียเถอะ”ตูมเสียงระเบิดดังสนั่นอีกครา มันทำลายกฎของสวรรค์เก้าชั้นฟ้าที่เยี่ยนอวี๋เป็นผู้ควบคุม ทำให้การพังทลายที่ถูกระงับไว้ก่อนหน้านี้ถูกผลักดันขึ้นสู่จุดสูงสุดอีกครา
เยี่ยนอวี๋เองก็รับรู้ได้อย่างชัดเจนว่าการพังทลายทั้งหมดมาจากหลุมศพแม้ว่าหลุมศพถูกปิดผนึกแล้ว สิบสองเทพขุนเขาเองก็ควบคุมการไหลเวียนของกลิ่นอายหลุมศพไว้ได้แล้ว แต่ไอมรณะแดนมืดนิรันดร์ที่ไหลออกมาจากหลุมศพยังคงแทรกซึมเข้าไปในยมโลกแม้จะซึมเข้าไปเพียงเล็กน้อย แต่ก็เ