นอกจากจะไม่ได้ทำให้เยี่ยนอวี๋สนใจแล้ว นางยังพูดต่อไปว่า“อวิ๋นเหลียน ปฐมราชินีผู้สร้างสวรรค์เก้าชั้นฟ้ายุคก่อน วิญญาณที่หนีพ้นจากการพังทลายของสวรรค์เก้าชั้นฟ้าและหลงเหลืออยู่จนถึงทุกวันนี้”“เจ้ารู้ได้อย่างไร” เสียงไม่อยากจะเชื่อของอวิ๋นเหลียนดังก้องไปทั่วและกลายเป็นเสียงสุดท้ายของนางด้วยกรู หนี่ว์วาเทาเที่ยที่ทำลายตนเองอย่างสมบูรณ์พาอวิ๋นเหลียนที่ยังรู้สึกเหลือเชื่อสูญสิ้นไปกลางอากาศเหลือเพียงเสียงสะท้อนดังอยู่ในจิตเหนือสำนึกของเยี่ยนอวี๋ “เยี่ยนอวี๋ ขอโทษ” นี่คือเสียงของหนี่ว์วาไม่ว่าจะยึดมั่นว่าตนเองไม่ได้ถูกครอบงำอย่างไร แต่ความจริงทำให้หนี่ว์วารู้ชัดเจนว่านางและท่านพี่ของนาง รวมถึงจวนซี เทพกสิกรรม เซวียนหยวนล้วนถูกหลอกลวงแล้วโชคดี… ที่พวกเขาไม่ได้สังหารเจ้าคนแซ่หรงนั่นสำเร็จและไม่ได้สังหารปฐมราชินีสำเร็จโชคดี… ที่พวกเขาทำไม่สำเร็จช่วงเวลาสุดท้ายของหนี่ว์วา นางได้แต่รู้สึกโชคดีในเรื่องนี้แล้ว
แม้นางจะยังไม่เข้าใจหลายอย่าง ยังคงคิดว่าตนเองไม่ได้ถูกหลอก แต่นางไม่มีเวลาทำความเข้าใจเรื่องทุกอย่างนี้แล้วเยี่ยนอวี๋เองก็ไม่ได้ตอบอะไรเลย เพียงแค่มองหนี่ว์วาสลายไปอย่างสงบ และหลังจากที่ยืนยันว่าลำแสงสีแดงนั่นสลายไปพร้อมกันแล้วจึงลงมาที่ทางเข้าของจักรวาลดั้งเดิม“แม่…” เด็กน้อยที่บินเข้าไปในอ้อมอกของท่านแม่ทันที เขาก็ซุกตัวในซอกคอของท่านแม่อย่างออดอ้อน และยังใช้ใบหน้าน้อย ๆคลอเคลียคอของท่านแ
