ม้แต่น้อย ทุกอย่างเข้าที่ทันทีที่อวิ๋นเหลียนรู้สึกถึงอันตราย ดวงวิญญาณทั้งหมดของนางก็ถูกจับไว้แล้ว“ให้ตายเถอะ”อวิ๋นเหลียนทั้งตระหนกและโมโห พยายามหนีออกมา น่าเสียดาย…“หวนคืน”เยี่ยนอวี๋บัญชา เหล่าขุนเขาและท้องทะเลกลับสู่ภาพม้วนขุนเขาและท้องทะเลทันทีความรวดเร็วนั้น… ไม่ใช่สิ่งที่อวิ๋นเหลียนสามารถขัดขวางหรือควบคุมได้ที่สำคัญคือเมื่อเหล่าขุนเขาและท้องทะเลรวมตัว อวิ๋นเหลียนก็รู้สึกได้ว่ามีพลังกดทับอันลี้ลับที่แข็งแกร่งกดทับลงมาที่ตัวนางอย่างรวดเร็ว นางไม่มีทางหนีรอด และไม่มีทางหลีกเลี่ยงได้“ไม่!”
อวิ๋นเหลียนไม่อยากจะเชื่อว่าตนเองจะถูกจับอวิ๋นเหลียนที่ประคับประคองตนเองมาหลายสิบล้านปี นางไม่อยากจะเชื่อว่าตนเองจะร่วงหล่นด้วยฝีมือของนังหนูเยี่ยนอวี๋คนนี้ทว่าความจริงก็คือ… นางถูกจับแล้วจริงๆ ถูกจับอย่างไม่ทันตั้งตัวรวดเร็วปานสายฟ้า ถูกจับอย่างง่ายดายเช่นนี้…
