สิบสองเทพขุนเขาน ้าตาไหลเซ่าเฮ่าน ้าตาไหลหยวนสื่อเทียนจุนน ้าตาไหลราชวงศ์ต้าซางน ้าตาไหลหลากหลายอารมณ์โหมซัดสาด ช่างน่าประทับใจ“เทียนตี้โตแล้ว”เทพวิหคมังกรฟังคำสาบานที่เสียงสะท้อนดังก้องไปรอบๆ พลางคิดถึงหลายๆ สิ่ง แต่ภาพทั้งหมด สุดท้ายก็มาบรรจบกันเป็นภาพที่เทียนตี้นั่งอยู่ในที่ปราชุมยามเช้า มีบารมีและยิ่งใหญ่ มิอาจถูกโค่นล้มได้ง่ายๆเขาไม่ใช่หนุ่มน้อยที่คอยติดตามข้างหลังปฐมราชินีหยวนชูอีกแล้วเขาไม่ใช่ ‘เทียนตี้น้อย’ ที่ต้องการปฐมราชินีหยวนชูมาปกป้องอีกแล้วเขา…
“บางทีอาจจะปกป้องนายท่านได้จริงๆ” เทพอสูรหน้ามนุษย์เช็ดน ้าตา “อันที่จริงคิดว่าพึ่งพาไม่ได้ คิดไม่ถึงว่าครานี้จะเด็ดเดี่ยวและชาญฉลาดเช่นนี้ เหมือนกับว่าได้ยินนายท่านเป็นคนพูดเอง”ใช่แล้ว สิบสองเทพขุนเขาและเซ่าเฮ่า หยวนสื่อเทียนจุน พวกเขาล้วนรู้สึกเหมือนกัน เทียนตี้สามารถรับผิดชอบด้วยตนเองอย่างแท้จริงแล้ว ในที่สุดเขาก็ไม่ใช่ ‘เด็กน้อย’ ที่ต้องให้ปฐมราชินีปกป้องคนนั้นอีกต่อไปแล้วส่วนมารฝูหมัว… สีหน้าของเขายังคงเดิม แต่ในใจของเขาเดือดดาลมาก มีเพียงเขาที่รู้ตัวเองดีตามการคาดเดาของเขา แม้เทียนตี้จะลังเลอย่างไร เขาก็สามารถทำให้เผ่ามารถือวิสาสะโจมตีได้ ทำให้สวรรค์เก้าชั้นฟ้าเกิดความโกลาหล ทำให้เหล่าทวยเทพสร้างแรงกดดันแก่เทียนตี้ไม่หยุดจากข้อสงสัยที่ว่าเทียนตี้ไม่พอใจเจ้าแซ่หรงนั่น บวกกับความสัมพันธ์ที่มีต่ออาจารย์ของเขา เขาต้องหลงกลแน
