บัดนี้ ณ จักรวาลดั้งเดิมเทียนตี้ที่เพิ่งรู้ว่าเยี่ยนอวี๋กำลังแตกสลาย เขาก็… ทำหน้าขรึมทันที “เริ่มตั้งแต่เมื่อใด”“หลังจากหลุมศพหายไป” หยวนสื่อเทียนจุนอดกลั้นจนเมื่อถึงจักรวาลดั้งเดิมจึงบอกเรื่องนี้แก่เทียนตี้ เพราะเขากลัวว่าข่าวจะรั่วไหลเทียนตี้เข้าใจหัวอกของหยวนสื่อเทียนจุนดี เพียงแต่ว่ายังไม่สามารถยอมรับความจริงเรื่องนี้ได้ เขาเหินไปทางห้องบรรทมของเยี่ยนอวี๋แล้วทันทีที่เขาเข้าไปในห้องก็รู้สึกถึงบรรยากาศอันหนักอึ้งเพราะว่า… แขนของเยี่ยนอวี๋ก็เริ่มแตกร้าวแล้วไม่เพียงเท่านี้… อินหลิวเฟิงก็เริ่มแตกร้าวแล้วเช่นกันเอ้อร์เหมาตระหนก “นายน้อย เหตุใดท่านจึงเริ่มเร็วเช่นนี้”“ย่อมเป็นเพราะว่าตบะข้าสูงอย่างไรเล่า” อินหลิวเฟิงมองมือของตนเองอย่างไม่รู้สึกแปลกใจแม้แต่น้อยสีหน้าของเทียนตี้ย ่าแย่ แต่เขาก็หันไปขอความช่วยเหลือหยวนสื่อเทียนจุนแล้ว “หยวนสื่อ เห็นทีต้องรบกวนท่านไปภูเขาปู้โจวซานพาฟ่านเจียงกลับมาแล้ว”
หยวนสื่อเทียนจุนรู้ว่าเทียนตี้ต้องการอะไรจึงลุกขึ้นและจากไปแล้วอินหลิวเฟิงพูดขึ้นว่า “ต้องพากลับมา จะตายก็ต้องตายหมู่”“พล่ามอะไรของเจ้า” เทียนตี้โมโห “เจ้าตั้งตารอให้อาจารย์ตายหรือ”อินหลิวเฟิงลูบจมูก “ข้าก็แค่ปากเสีย ข้าพูดผิดเอง”เอ้อร์เหมามองนายน้อยจวนของตนอย่างเบื่อหน่าย “นายน้อยท่านรู้ว่าตนเองปากเสีย ท่านยังพูดอีก ท่านไม่รู้ว่าท่านปากเสียแล้วยังดันแม่นมากอีกหรือ”“…ไม่ใช่หรอกนะ” อินหลิวเ
