“เทียนตี้ ตื่น” เสียงของหยวนสื่อเทียนจุนดังขึ้นข้างหูของเทียนตี้ทำเอาเขาสะดุ้งตื่นเมื่อหยวนสื่อเทียนจุนเห็นว่าเทียนตี้ฟื้นแล้วจึงโล่งอก ก่อนจะจับชีพจรให้เทียนตี้อีกครั้ง เมื่อมั่นใจแล้วว่าเขาไม่เป็นอะไรจึงถามว่า“เมื่อครู่นี้ท่านเป็นอะไรไปหรือ”เทียนตี้ที่ยังมึนงงอยู่ย้อนถามว่า “เจ้าเห็นข้าเป็นอะไรหรือ”อันที่จริงเทียนตี้ในบัดนี้เขาไม่ค่อยแน่ใจว่าภาพที่เห็นและสิ่งที่เจอเมื่อครู่นี้เป็นเรื่องจริงหรือเป็นแค่ภาพลวงตาหยวนสื่อเทียนจุนเห็นสีหน้าเขาผิดปกติไปจึงอธิบายว่า “เจ้าวิหคบอกข้าว่า หลังจากหลุมศพหายไป ท่านเข้าไปตรวจสอบทันทีและหายตามกันไปด้วย แต่เมื่อครู่นี้ตอนที่ข้ามาถึง จู่ๆ ท่านก็ปรากฏตัวแล้ว รอบกายยังแผ่ซ่านแสงสีขาว กลับยังคงสลบไสลไม่ตื่น ข้าจึงลองใช้วิชาปลุกวิญญาณถึงจะปลุกท่านตื่นได้”“วิชาปลุกวิญญาณหรือ” เทียนตี้พึมพำ ขมวดคิ้วแน่น ยังคงลืมใบหน้าที่เขาเห็นเมื่อครู่นี้ไม่ลง นั่นคือใบหน้าของอาจารย์พ่อ แต่เป็นใบหน้าของอาจารย์พ่อที่ไม่มีดวงตา…หยวนสื่อเทียนจุนเห็นว่าเทียนตี้เหม่อลอย กังวลว่าอาจจะเป็นผลกระทบจากหลุมศพ จึงรีบพาเขาออกไปทันที
เทียนตี้ที่ตกอยู่ในภวังค์จริงๆ ก็ปล่อยให้หยวนสื่อเทียนจุน ‘หิ้ว’ตัวเขาไปเทพอสูรหน้ามนุษย์เห็นเทียนตี้ในสภาพเช่นนี้ก็ถามขึ้นว่า“เทียนจุน นี่เทียนตี้… เสียสติไปแล้วหรือ”“เจ้าน่ะสิเสียสติ” เทียนตี้ที่ดึงสติกลับมาทันทีก็เหลือบมองเทพอสูรหน้ามนุษย์ก่อนจะถามขึ้
