นว่า “เมื่อครู่นี้ข้าหายไปกลางอากาศและก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศหรือ”“ไม่เหมือนกัน” เทพวิหคมังกรพูดขึ้นว่า “ตอนที่หายไป ท่านหายไปอย่างกะทันหันเหมือนหลุมศพก็จริง แต่ตอนปรากฏตัวขึ้นกลับมีแสงสีขาวลอยออกมา ทำให้เรารู้ตัวก่อน”“เช่นนี้หรือ” เทียนตี้ขมวดคิ้ว ไม่ค่อยเข้าใจว่า ‘อาจารย์พ่อ’ ที่ตนเองเห็นนั้นคือเรื่องอะไรกันแน่สำหรับเรื่องของต้าซือมิ่งที่มีร่างพลังหลายร่างนี้ เทียนตี้ไม่รู้ ถึงอย่างไรเขาก็ไม่ได้ตามไปแอตแลน ดังนั้นบัดนี้เขาก็ไม่ได้คิดมากเขาแค่คิดว่าตนเองอาจจะปรากฏภาพหลอน กลิ่นอายหลงเหลือของหลุมศพแดนมืดนิรันดร์รุนแรงมาก ทำให้ทุกอย่างเหมือนกับความจริงไปหมดทว่า… เขาหายตัวไปจริงๆเทียนตี้เก็บไว้ในใจ คิดไว้ว่ากลับไปจะปรึกษากับเซ่าเฮ่า
ส่วนตอนนี้… เทียนตี้กำชับว่า “ที่แห่งนี้ไม่ชอบมาพากล เจ้าวิหคพวกเจ้าจงเฝ้าให้ดี อย่าเข้าใกล้มันด้วย”“วางใจเถิด” เทพวิหคมังกรรับปาก “ตราบใดที่เราสิบสองพี่น้องอยู่ ไม่ว่าผู้ใดอย่าคิดจะบุกรุก”เทียนตี้พยักหน้า “หากว่าครั้งหน้าข้าเข้าไปอีก พวกเจ้าก็ต้องห้ามปราม สถานที่แห่งนี้แปลกพิกล”“แปลกพิกลอย่างไรหรือ” เทพอสูรหน้ามนุษย์ถามด้วยความสงสัยแต่เทพวิหคมังกรถลึงตาใส่เขาทีหนึ่ง “หัวไม่ค่อยจะดี อย่ารู้ให้มากเลย มิเช่นนั้นหากวันใดถูกผู้อื่นหลอกถาม ใครจะรับผิดชอบ”“ลูกพี่พูดถูก ข้าไม่ถามแล้ว” เทพอสูรหน้ามนุษย์หุบปากทันทียอมรับว่าตนเองไม่มีสมองอย่างไม่ถือสาเทพแห่งขุนเขาอีกสิ
