าลจึงหยุดการพังทลายลงได้ และกลับสู่ปกติชั่วคราว
แต่ตอนนี้… กฎระเบียบเช่นนี้เหมือนกับว่ากาลังฟื้นตัว มิหนาซ้า ยังกาลังแว้งกัดการควบคุมของนายท่าน ดังนั้นเซ่าเฮ่าจึงถามค าถาม เช่นนี้ เพราะว่าเขารู ้สึกว่าการแว้งกัดเช่นนี้ต้องทาให้นายท่านของ
พวกเขาบาดเจ็บแน่นอน อีกทั้งเมื่อสามหมื่นปีก่อน การตายของนาย ท่านอาจจะตายเพราะถูก ‘จัดการ’ ด้วยวิธีการเช่นนี้
หากเป็ นเช่นนี้… เจ้าวิหคทมิฬ วิหคทมิฬที่เลือกเกิดใหม่อาจจะรู ้ อะไรบางอย่าง กระทั่ง… กาลังปิดบังบางอย่าง
ความคิดเช่นนี้ เซ่าเฮ่ามิได้เอ่ยปาก เพราะว่าเขารู ้ว่าบุคคลที่ทา ให้เจ้าวิหคทมิฬระมัดระวังตัวเช่นนี้ เกรงว่าจะเป็ นคนที่ไม่ธรรมดา มาก เขาสงสัยว่าการส่งโทรจิตให้เทียนตี้ ฝ่ ายตรงข้ามก็อาจจะได้ยิน เช่นกัน
ทว่าความเงียบของเขากลับ ‘ส่ง’ ข้อมูลมากมายให้เทียนตี้ เทียน ตี้จึงส่งโทรจิตว่า “เจ้าวางใจ ข้าจะจับตามอง เจ้าดูแลตนเองให้ดี”
“วางใจเถอะ ข้าจะรีบกลับไป” เซ่าเฮ่าตอบเสร็จก็ลืมตาขึ้น เขา แหงนมองหมู่ดาวดวงเล็กดวงน้อยทางจักรวาลแดนเหนือ
นี่คือโลกเล็กๆ ดวงเดียวที่เหลืออยู่ในโลกของเทียนอวี่ บัดนี้ข้าง ในไม่มีสิ่งมีชีวิต แต่กฎดั้งเดิมกาลังถือกาเนิ ด ตราบใดที่ สภาพแวดล้อมภายนอกไม่ส่งผลกระทบใดๆ ต่อพวกมัน พวกมันก็จะ ให้กาเนิดสิ่งใหม่ๆ ในไม่ช ้าก็เร็ว
นายท่านเคยพูดว่า สรรพสิ่งล้วนมีวิญญาณก่อนจะก่อเกิด ปัญญา นางเองก็กาเนิดขึ้นเช่นนี้
เช่นนั้นแล้ว… ก่อนจ
