สิบสองเทพขุนเขาตกใจจนเกือบจะบินเข้าไปหากันหมด ลืมว่าต้องปกป้องมิติไว้แล้วทันทีที่พวกซีหวังหมู่เสร็จสิ้นภารกิจก็หายตัวไปหาเยี่ยนอวี๋ทันทีทว่าเยี่ยนอวี๋เองก็ทรงตัวได้แล้ว ความรู้สึกเวียนศีรษะนั่นก็ค่อยๆหายไปราวกับไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนเทียนตี้ จางอวิ๋นเมิ่งและอินหลิวเฟิงพวกเขาถามขึ้นในเวลาเดียวกันว่า “…เป็นอะไรไปหรือ”จางอวิ๋นเมิ่งประคองบุตรสาวไว้ด้วยความกังวล “เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์เมื่อครู่นี้เป็นอะไรหรือ”“ข้าช่วยจับชีพจรให้” หยวนสื่อเทียนจุนมีความแตกฉานในด้านการแพทย์ เขาจึงเข้ามาจับชีพจรให้เยี่ยนอวี๋คิดว่าตนเองไม่เป็นไรแล้ว แต่นางเห็นว่าทุกคนเป็นห่วงจึงยื่นมือออกไปให้หยวนสื่อเทียนจุนจับส่วนเจ้าตัวน้อย เขาก็กำลังมองท่านแม่ของเขาด้วยสีหน้าตึงเครียด ก่อนจะหันไปมองท่านพ่อของเขา เห็นได้ชัดว่าตกใจไม่น้อยเยี่ยนอวี๋จูบเด็กน้อยผู้น่ารักน่าชัง ปลอบประโลมว่า “แม่ไม่เป็นอะไร แค่น ้าหนักของเจ้าและท่านพ่อเจ้ารวมกันหนักเกินไป แม่เกือบจะอุ้มไม่ไหว”
“อ๋อ” เยี่ยนเสี่ยวเป่ารู้สึกโล่งอกก่อนจะลอยตัวขึ้นมามองท่านพ่อของเขา ไม่อยากให้ท่านแม่ของเขารู้สึกหนักเกินไปเยี่ยนอวี๋ “…”เด็กตัวกะเปี๊ยกเช่นเจ้าไม่ได้หนักเท่าไรหรอก คนที่หนักคือท่านพ่อเจ้าต่างหากจะว่าไปแล้ว… เยี่ยนอวี๋คิดถึงอาการเวียนศีรษะเมื่อครู่นี้ รู้สึกเหมือนถูกของหนักฟาดลงมากะทันหัน ทำให้เวียนศีรษะดังนั้น… คงไม่ใช่เพราะนางอุ้มสามีไม่ไหวจึงเวียนศีรษะหรอกน
