ะขณะที่คิดเช่นนี้ เยี่ยนอวี๋ก็ลองชั่งน ้าหนักสามีนาง รู้สึกว่าก็ไม่ได้หนักมากนี่นา อย่างน้อยก็อยู่ในขอบเขตที่นางรับไหว สามีอีกร้อยแปดสิบคนนางก็น่าจะไม่มีปัญหาทว่าเทียนตี้เอ่ยขึ้นว่า “เมื่อครู่นี้มีชั่วจังหวะหนึ่ง เหมือนกับว่าจะมีแสงสีขาวผสานเข้าไปในร่างของอาจารย์พ่อ” เนื่องจากมันเกิดขึ้นเร็วมาก เขาจึงพูดด้วยน ้าเสียงที่ไม่ค่อยแน่ใจนักทว่าซีหวังหมู่กลับงุนงง “มีหรือ”“หยวนสื่อ เจ้าล่ะ เห็นหรือไม่” เทียนตี้คิดว่าตนเองคงไม่ได้ตาฝาดไป
ทว่าหยวนสื่อเทียนจุนกล่าวว่าเขาเองก็ไม่เห็น “ข้าเห็นเพียงค่ายกลปรากฏแสงสีขาวอันลี้ลับไร้ที่สิ้นสุดชั้นหนึ่งออกมา แต่เพียงพริบตาก็หายไปแล้ว”“…อาจจะมีบางอย่างเข้าไปในร่างกายของสามีก็ได้” เยี่ยนอวี๋คิดว่าเทียนตี้น่าจะมองไม่ผิด เรื่องนี้จึงเป็นเหตุผลที่นางเวียนศีรษะ แล้วมันคือสิ่งใดกันที่ผสานเข้าไปในร่างของสามี“จะว่าไปแล้ว อาจารย์พ่อไม่เป็นไรใช่หรือไม่” คนที่ถามถึงต้าซือมิ่งคนแรกกลับเป็นเทียนตี้เหมือนกับว่าซีหวังหมู่ไม่รู้สึกประหลาดใจกับการหลับใหลเช่นนี้ของต้าซือมิ่งเท่าไรแล้วแน่นอนว่าหลักๆ เป็นเพราะสีหน้าของต้าซือมิ่งยังดูไม่ย ่าแย่เท่าไรนัก เพียงแค่สลบไปเท่านั้น คงเป็นเพราะเหนื่อย ถึงอย่างไรการสร้างค่ายกลเมื่อครู่นี้ก็ใช้พลังงานไปมากหยวนสื่อเทียนจุนที่จับชีพจรให้เยี่ยนอวี๋เสร็จ เขาก็จับให้ต้าซือมิ่งต่อ เมื่อยืนยันแล้วว่าทั้งสองไม่เป็นอะไรจึงพูดขึ้นว่า “นายท่
