านและจวินโฮ่วปลอดภัยดี จวินโฮ่วคงเหนื่อยแล้วจึงหลับไป”“ไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว วินาทีที่นายท่านร่วงลงไปทำเอาข้าตกใจแทบตาย” ซีหวังหมู่ยังคงเป็นกังวล “ในเมื่อนายท่านไม่เป็นอะไร เหตุใดจู่ๆ จึงร่วงลงไปได้โดยไม่มีสาเหตุเล่า อีกทั้ง…”
“อาจารย์พ่อในวินาทีนั้นเหมือนกับไร้ซึ่งตบะ เฉกเช่นมนุษย์ธรรมดา” เทียนตี้ขมวดคิ้ว รู้สึกไม่วางใจเช่นกันและคิดว่าเรื่องนี้ดูไม่ชอบมาพากลเยี่ยนอวี๋ปลอบประโลมอย่างรู้แก่ใจดี “ไม่เป็นไร อาจจะเกี่ยวข้องกับการผนึกหลุมศพ”“ก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้” หยวนสื่อเทียนจุนมองไปที่หลุมศพที่ถูกผนึกไว้ราวกับผืนทะเลสีมืด ไม่ต่างจากบริเวณรอบก็รู้สึกวางใจลง“ถึงอย่างไรที่นี่ก็เป็นส่วนหนึ่งของสวรรค์เก้าชั้นฟ้า หลังจากถูกต้าซือมิ่งปิดผนึกก็คงสร้างผลกระทบต่อปฐมราชินีไม่มากก็น้อย”“ก็คงได้แต่อธิบายเช่นนี้แล้ว” เทียนตี้ยังคงรู้สึกว่าเรื่องนี้มันพิกลแปลกๆเยี่ยนอวี๋กลับไม่อยากคุยเรื่องนี้ต่อ “บัดนี้เรื่องในหลุมศพได้สิ้นสุดลงแล้ว ให้พวกเจ้าวิหคเฝ้าที่นี่ก็พอ เรากลับจักรวาลกันก่อนค่อยปราชุมอีกครั้ง”“ได้” เทียนตี้ไม่คัดค้านและสั่งให้ยมราชนำกองทหารสวรรค์และซานเซิงไปปกป้องภูเขาปู้โจวซานแม้ภูเขาปู้โจวซานในบัดนี้ปกติดีแล้ว แต่ที่นั่นยังมีรอยแยกจักรวาลขนาดใหญ่ หากไม่มีสิบสองเทพขุนเขาก็ควรจะมีคนที่สามารถเฝ้าสังเกตุการณ์ได้
ส่วนทางฝั่งหลุมศพ เนื่องจากสิ่งมีชีวิตไร้สติปัญญาเหล่านั้น ไม่ว่าจะเป็นเทียนตี้หร
