สี่ยวเป่านะ”
“ฮี่…” เด็กน้อยที่เริงร่าอีกครั้งก็บินขึ้นบนเตียงและยังถอดชุดคลุมของตนเองออก ท่าทางน่ารักน่าชังนั่นทำให้เยี่ยนอวี๋ที่นอนลงแล้วอดรวบตัวเด็กน้อยเข้ามารัดไว้ไม่ได้“ฮ่า…” เด็กน้อยที่กอดท่านพ่อและท่านแม่ของเขาอีกครั้ง เขาก็เล่นสนุกสนานอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะถูกความง่วงจู่โจมจนผล็อยหลับไปเดิมทีเยี่ยนอวี๋ไม่รู้สึกอยากจะนอน แต่ครานี้มีเด็กน้อยตัวนุ่มนิ่มอยู่ในอ้อมอก ข้างกายยังมีลมหายใจจางๆ ที่ทำให้นางรู้สึกสบายใจจากสามี นางจึงหลับไปโดยไม่รู้ตัวเพียงแต่ว่า นางเพิ่ง ‘หมดสติ’ ไป… พวกเขาทั้งสามก็ถูกปกคลุมด้วยชั้นแสงสีขาวจางๆ แล้ว
