อยที่พิงไหล่ของท่านพ่อและกำลังมองไปข้างหลัง เขาก็เสกดอกไม้ดอกหนึ่งออกมาให้อินหลิวเฟิงในขณะที่กำลัง ‘ยุ่ง’ “ถือ ไว้”อินหลิวเฟิงที่เดิมทีแค่พูดเล่นก็รับไว้ด้วยความยินดีทันที“ขอบคุณท่านนะ”“นายน้อยเรื่องเกาะคนอื่นกินนี่ท่านสุดยอดเลย เกาะคนโตแล้วมาเกาะคนเล็กต่อ…” เอ้อร์เหมาส่ายศีรษะไม่หยุด ทว่าเขาก็ไม่ลืมที่จะคว้านายน้อยของเขาตามซีหวังหมู่ไปอย่างรวดเร็ว พวกเขาก่อตัวเป็นรูปสามเหลี่ยมพร้อมกับอีกสองกลุ่มพุ่งไปข้างหน้าโชคดีที่ยิ่งพุ่งไปข้างหน้า สิ่งมีชีวิตไร้สติปัญญาเหล่านั้นก็น้อยลงไปมาก นานๆ ครั้งถึงจะโผล่มาตัวสองตัว และก็ถูกดอกไม้ศักดิ์สิทธิ์รสหมาล่าของท่านเสี่ยวเป่ากลืนกินไปเยี่ยนอวี๋เห็นดังนั้นอดถามไม่ได้ว่า “เสี่ยวเป่า ดอกไม้ของเจ้าย่อยอาหารเสร็จแล้วหรือ”
ทว่า… เยี่ยนเสี่ยวเป่าไม่สนใจท่านแม่ของเขาและยังส่งเสียง‘เชอะ’ พลางมุดเข้าไปในอ้อมอกของท่านพ่อเยี่ยนอวี๋ทำอะไรไม่ถูก “เจ้าคิดเจ้าแค้นเช่นนี้เลยหรือ ผ่านไปนานขนาดนี้แล้วยังไม่สนใจแม่หรือ”“เชอะ” เจ้าตัวน้อยที่กอดท่านพ่อไว้แน่นบอกว่าครานั้นท่านแม่บอกว่าจะไม่เอาเขา ทำร้ายจิตใจของเป่ามาก จะไม่สนใจแม่อีกนานเลย ชิเชอะ…ต้าซือมิ่งรวบตัวเด็กน้อยไว้ ทำให้เยี่ยนอวี๋ที่อยากจะหยอกเล่นเด็กน้อยได้แต่มองแผ่นหลังของลูก นางรู้ทันทีว่าสองพ่อลูกคู่นี้ร่วมกันโมโหนางเจ้าสองคนนี้… เยี่ยนอวี๋กำลังจะกล่าวขอโทษ เสียง ซูซ่า กลับดังขึ้นอีกครา และยังดังกว่าก่อนหน
