ิ่งเลือดหยุดไหลแล้วจึงขยี้ตาที่บวมแดงกลั้นน ้าตาไม่ให้ไหลออกมา ท่าทางทั้งน่าสงสารและน่ารักจักรพรรดิเปลวเพลิงที่เห็นดังนั้น หัวใจของเขาก็กระตุกเช่นกันแต่ว่า…“เสี่ยวเหลย การทำร้ายเขาไม่ใช่สิ่งที่เราต้องการ แต่เรื่องมาถึงจุดนี้แล้ว ต้องทำให้เด็ดขาด มิเช่นนั้นมีแต่จะสร้างความเสียหายมากขึ้น” จักรพรรดิเปลวเพลิงกล่าวด้วยน ้าเสียงเคร่งขรึม รู้สึกหดหู่ใจซีหวังหมู่ไม่เข้าใจ “เพราะอะไร ทำไมพวกเจ้าต้องการให้นายท่านตาย นายท่านทำอะไรผิดต่อพวกเจ้าหรือ หรือว่าทำอะไรผิดต่อสวรรค์เก้าชั้นฟ้าหรือ ไม่ นายท่านไม่ได้ทำเลย นายท่านดีมากมิใช่หรือ”
คำถามนี้… ไท่เฮ่าเป็นคนตอบว่า “ใช่ ปฐมราชินีดีกับเรามาก”เรื่องนี้ไม่ว่าจะเป็นไท่เฮ่าหรือเจ้าแม่หนี่ว์วาหรือเทพกสิกรรมล้วนไม่ปฏิเสธ“เช่นนั้นเป็นเพราะเหตุใดกัน” เทพอัสนีตะโกนถาม มันไม่เข้าใจเลย ทั้งๆ ที่เชื่อมั่นในตัวนายท่าน เหตุใดยังทำเช่นนี้เยี่ยนอวี๋เองก็อยากรู้ว่าทำไมแม้นางจะไม่ได้ปริปากพูดสิ่งใด และกำลังรักษาอาการให้ท่านแม่ของตนเอง แต่นางยังคงมองไปที่ไท่เฮ่า นางอยากรู้ว่าทั้งหมดนี้เป็นเพราะอะไรกันแน่?เจ้าแม่หนี่ว์กลับไม่อยากบอก นางกำลังจะโต้กลับไปว่า “อย่า…”“ให้ข้าพูดเองเถอะ” ไท่เฮ่าพูดแทรกหนี่ว์วาที่กำลังจะโต้ตอบ“หากตายตาไม่หลับ คงไม่ยินยอม แม้แต่แดนมรณะยังไม่สามารถขังพวกเขาทั้งครอบครัวได้ หากต้องการกำจัดพวกเขาให้สูญสิ้น มีเพียงการฆ่าตัวตายด้วยความเต็มใจของพวก
