ช่นกันแม้จักรพรรดิเปลวเพลิงจะยังพึมพำว่า “เป็นไปได้อย่างไร?”
แต่ความเหลือเชื่อนี้เห็นได้ชัดว่าไม่ได้ทำให้เขาลืมที่จะถอยหนี“ให้ตายเถอะ” เจ้าแม่หนี่ว์วาหน้าดำหน้าแดง คิดเพียงว่าจวนซวีตายเสียเปล่าแล้ว เขาตายเสียเปล่าจริงๆแม้ไท่เฮ่าจะตกใจเช่นกัน แต่ในมือของเขายังมีเยี่ยนชิง ดังนั้นสีหน้าของเขายังคงเหมือนเดิม ส่วนเม่ยเอ๋อร์ ถูกเขา ‘ทอดทิ้ง’ ไปแล้วจางอวิ๋นเมิ่งในครานี้ นางถูกกระบี่ไท่ชางพาตัวไปข้างหน้าเยี่ยนอวี๋และกลายร่างกลับมาเป็นมนุษย์แล้ว แต่แขนทั้งสองข้างของนางไม่มีแล้ว เลือดยังคงไหลออกมาไม่หยุดเยี่ยนเสี่ยวเป่าที่เห็นดังนั้นน ้าตาไหลทันที “ยาย…”“ท่านแม่” เยี่ยนอวี๋ปล่อยแสงสีม่วงศักดิ์สิทธิ์ออกมาทันทีรวบรวมเลือดที่ยังไม่สลายไปจากในถ ้ากลับมาและผสานเข้าไปในร่างกายของจางอวิ๋นเมิ่งเด็กน้อยเห็นดังนั้นก็ลงมาจากอ้อมอกของท่านพ่อเขาและเข้าไปช่วยท่านยายของเขาแล้วส่วนต้าซือมิ่ง เขาก็ตบค่ายกลแดนมืดนิรันดร์ที่ว่าที่ขังซีหวังหมู่พวกเขาไว้ด้วยฝ่ามือเดียวท่าทางสงบเสงี่ยมนั่นเพียงพอที่จะทำให้ไท่เฮ่าตะลึงทว่า… ไท่เฮ่ากลับพูดอย่างสงบว่า “ปฐมราชินี เจ้าอยู่เหนือความคาดหมายของเราจริงๆ”
เยี่ยนอวี๋ได้ยินดังนั้นก็มองไปที่ไท่เฮ่า เพราะว่าไท่เฮ่าตบเรียกเยี่ยนชิงให้ฟื้นแล้วไม่เพียงเท่านี้…“แต่ไม่ว่าอย่างไร ตัวข้าฝูซีไท่เฮ่าขอแนะนำว่าหากไม่อยากทำบาปก็จงฆ่าตัวตายเสีย” ไท่เฮ่าพูดอย่างสงบนิ่ง เขาใช้ไอมรณะที่รุนแร
