เห็นว่ำบน ‘เขำพระสุเมรุ’ ลูกนี้เต็มไปด้วยอักษรศักดิ์สิทธิ์มำกมำย ล้วนเป็นอักษรศักดิ์สิทธิ์ที่ก ำลังกดทับแต่ครำนี้ขณะที่หรงอี้สัมผัส ‘ตัวเขำเอง’ รุนแรงมำกขึ้นเรื่อยๆเหมือนกับว่ำ ‘เขำ’ จะตื่นแล้ว และยังยกมือขึ้นปัดเขำพระสุเมรุที่กดทับ ‘เขำ’ ไว้ซู่
เขำพระสุเมรุสว่ำงกว่ำเดิมอักษรศักดิ์สิทธิ์นับไม่ถ้วนปลดปล่อยพลังกดทับอันทรงพลังออกมำ ท ำให้ต้ำซือมิ่งที่สัมผัสบริเวณนี้ลืมตำขึ้นทันที “ถอย”เมื่อเยี่ยนอวี๋ได้ยินค ำนี้ นำงก็กอดสำมีและลูกวิ่งหนีไปข้ำงนอกอย่ำงรวดเร็วทว่ำ…แคร่กเสียงแตกร้ำวดังออกมำจำกส่วนลึกของแดนมืดนิรันดร์
