วี๋กลับเงียบครู่หนึ่ง พูดอย่างสงบว่า “หากจวนซวีดูดพลังของเซวียนหยวนไป เขาคงไม่สลายในทันทีที่ระเบิดตนเอง”เมื่อเยี่ยนอวี๋เอ่ยขึ้น… ไท่เฮ่าใจเต้นแรง แต่เขายังคงข่มอารมณ์ไว้ และยังกดหนี่ว์วาและจักรพรรดิเปลวเพลิงไว้ล่วงหน้าเพื่อส่งสัญญาณให้พวกเขาว่าอย่าแผ่ซ่านกลิ่นอายใดๆ ออกมาฉลาดเกินไปแล้วรอบคอบมากด้วยเยี่ยนอวี๋ ปฐมราชินีเยี่ยน…นอกจากจะมีตบะที่แข็งแกร่งกว่าในอดีตแล้ว นางยังละเอียดรอบคอบมากกว่าเดิมนี่คือสิ่งที่น่ากลัวที่สุด
ไท่เฮ่ากังวลว่าเยี่ยนอวี๋จะไม่ไล่ตามเข้าไปในแดนมรณะ กระทั่งคิดได้ว่าพวกเขาส่งเซวียนหยวนไปยังตำหนักสวรรค์แล้วถึงแม้ว่าตามหลักแล้ว นางไม่มีทางเดาได้ ไม่มีทางแน่นอนทว่า… เยี่ยนอวี๋คิดถึงความเป็นไปได้บางอย่าง “เซวียนหยวนอาจจะออกจากหลุมศพไปแล้ว”“ให้ตายเถอะ” ไท่เฮ่าสบถในใจ ทำท่าจะลงมือแล้วทว่าในขณะเดียวกัน…“อ้ะเนะ?”เด็กน้อยที่เดิมทีนอนหลับไปแล้ว เด็กน้อยที่ไม่ได้ยินเสียงเคลื่อนไหวใดๆภายใต้การปกป้องของท่านพ่อของเขาจู่ๆก็ตื่นขึ้นมาและมองเข้าไปยังที่ที่มืดสนิทข้างหน้าวิ้งระหว่างคิ้วของต้าซือมิ่งแผ่ซ่านแสงที่สว่างกว่าเดิมออกมาในครานี้เด็กน้อยขยี้ตาด้วยมือข้างหนึ่ง ส่วนอีกข้างหนึ่งก็ชี้ไปข้างหน้าหน้าตายังดูงัวเงียเหมือนยังไม่ตื่น “เนะ?”“เป็นอะไรหรือ” เยี่ยนอวี๋ถามเด็กน้อยทันทีและมองสามีของนาง
หรงอี้สัมผัสระหว่างคิ้วของตนเองอีกครั้ง “ข้าจะเข้าไปดูกับเด็กน้อยก่อน” เมื่อพูดจบ เขาก
