็เดินไปข้างหน้า เขาสามารถรับรู้ถึงเจตนาบางอย่างคล้ายกำลัง ‘อัญเชิญ’ เขาเยี่ยนอวี๋ดึงเขาไว้ทันที “ปลอดภัยหรือไม่”“วางใจเถอะ” หรงอี้กอดภรรยาปลอบประโลมนาง “รอข้านะ”เยี่ยนอวี๋กลับไม่สามารถวางใจลงได้ “ข้าจะเข้าไปกับพวกเจ้า”“เช่นนั้นซีซี…” ซีหวังหมู่และคนอื่นๆ ก็อยากตามเข้าไปด้วยทว่าเยี่ยนอวี๋ห้ามไว้ว่า “พวกเจ้าคอยอยู่ที่นี่ หากผ่านไปหนึ่งเค่อแล้วข้ายังไม่ออกมา พวกเจ้าจงกลับไปตำหนักสวรรค์ทันที บอกเทียนตี้ว่าเซวียนหยวนออกไปแล้ว”“หรือว่าเราให้ใครสักคนออกไปบอกเทียนตี้ตอนนี้เลย” กู้จื่อเฟิงเสนอ “สถานการณ์บัดนี้ซับซ้อน หากจักรพรรดิเซวียนหยวนออกไปแล้วจริงๆ ด้วยความสัมพันธ์ของเขาและเทียนตี้ หากไม่มีผู้ใดบอกกล่าวล่วงหน้า เทียนตี้ต้องไม่ป้องกันตนเองแน่นอน”“ดี เม่ยเอ๋อร์ เจ้าพากู้จื่อเฟิงออกไปก่อน” เยี่ยนอวี๋จัดแจงและกำชับว่า “ระวังตัวด้วย หากไม่สามารถออกไปได้อย่างปลอดภัยก็จงกลับมารอข้าที่นี่”“เจ้าค่ะ คุณหนูใหญ่” เม่ยเอ๋อร์รับคำสั่งเสร็จก็พากู้จื่อเฟิงไปแล้วกู้จื่อเฟิงไม่ทันพูดอะไรด้วยซ ้า
ไท่เฮ่าที่ซ่อนตัวอยู่แทบจะระเบิดอารมณ์ แต่เขาจะระเบิดไม่ได้ห้ามเคลื่อนไหว ห้ามให้กลิ่นอายใดๆ เล็ดลอดออกไปเจ้าแม่หนี่ว์วาและจักรพรรดิเปลวเพลิง พวกเขาข่มอารมณ์ไว้อย่างยากลำบากยิ่งกว่า ถึงอย่างไรสภาวะทางจิตใจของพวกเขาก็สู้ไท่เฮ่าไม่ได้ทว่าบัดนี้พวกเขาล้วนรู้ว่า หากพวกเขาถูกจับได้ เช่นนั้นจวนซวีก็ตายเสียเปล่าจริงๆ ห