อาการสั่นไหวที่มาจากส่วนลึกของวิญญาณปรากฏขึ้นอีกคราและในครานี้… ต้าซือมิ่งที่สัมผัสถึงกลิ่นอายที่คุ้นเคยก็แสดงสีหน้าคะนึงหา บางทีเขาอาจจะเจอจุดเชื่อมโยงระหว่างเขาพระสุเมรุและที่นี่แล้วมันอยู่ที่นี่ อยู่ตรงหน้านี้นี่คงเป็นสาเหตุที่ก่อนหน้านี้เขาพูดคำว่า ‘เขาพระสุเมรุ’ แล้วส่วนลึกของวิญญาณจึงสั่นไหว“พ่อ?”เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่ชูงูตัวยักษ์ขึ้นมาเพิ่งพบว่าท่านพ่อของเขาดูผิดปกติไป ทว่างูตัวยักษ์ในมือของเขาดูผิดปกติยิ่งกว่า เพราะมันกำลังร้องไห้…เยี่ยนอวี๋เดินขึ้นไปข้างหน้าสองพ่อลูกมองไปที่สามีที่จู่ๆ ชะงักลงนางจึงเห็นแสงจางๆบริเวณระหว่างคิ้วของเขา นางชะงักเล็กน้อยผ่านไปครู่หนึ่ง เยี่ยนอวี๋จึงประทับมือลงบนหน้าผากของสามี“สามี?”หรงอี้ที่จับมืออ่อนนุ่มของภรรยา เขาก็ดึงสติกลับมาและจูบมือของภรรยาเบาๆ “ไปกันเถอะ บางทีอาจจะมีอะไรทำให้ประหลาดใจก็ได้”
ตลอดเวลาที่ผ่านมา เขาไม่เคยหาทางกลับเขาพระสุเมรุได้เลยเดิมทีเขาคิดว่าเป็นเพราะเขายังผ่านด่านเคราะห์ไม่สำเร็จ ตอนนี้เห็นทีอาจจะมีไม่ชอบมาพากล ไม่ว่าอย่างไร เขาต้องสำรวจถ ้ามรณะแห่งนี้ให้รู้แจ้งเยี่ยนอวี๋เข้าใจความหมายของสามี นางรู้สึกดีใจ “เช่นนี้หมายความว่า เราควรต้องขอบคุณไท่เฮ่าพวกเขามากกว่า”“อืม เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์คือดาวนำโชคของข้า” หรงอี้พูดจบก็จูบหน้าผากของภรรยาทีหนึ่ง เห็นได้ชัดว่ามีความสุขอย่างมากนี่ยังเป็นครั้งแรกที่อินหลิวเฟิงพวกเขาได้เห็นเขามีควา
