ณ จุดพักของสำนักหลิงเซียน เหล่าศิษย์ทั้งห้าสิบชีวิตยืนรวมกลุ่มกันด้วยบรรยากาศเคร่งขรึม
สวีหมิงเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “ศิษย์พี่ลู่เล่ย รอบแรกฝากท่านเปิดทางด้วยครับ!”
ลู่เล่ยพยักหน้าเล็กน้อย สะบัดชายเสื้อคลุมสีขาวพลิ้วไหว ก้าวเดินขึ้นสู่สังเวียนประลองด้วยฝีเท้าที่มั่นคงดุจขุนเขา
ในขณะเดียวกัน ทางฝั่งสำนักหนานซานเองก็มีความเคลื่อนไหว เงาร่างหนึ่งเดินออกมาจากกลุ่ม
ทว่า… ทันทีที่เห็นโฉมหน้าของคู่ต่อสู้ สีหน้าของสวีหมิงและเหล่าศิษย์สำนักหลิงเซียนก็พลันเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง
เพราะผู้ที่ก้าวออกมาจากฝั่งสำนักหนานซาน คือชายหนุ่มร่างเตี้ยผู้เป็น ‘ศิษย์ตัวแทน’ คนนั้น!
“สวรรค์ช่วย! หนานไคอวี่ถึงกับลงมาประเดิมสนามด้วยตัวเองเลยรึ!”
“ศิษย์อันดับหนึ่งของสำนักหนานซาน ปะทะ ลู่เล่ย ศิษย์เอกผู้อาวุโสใหญ่แห่งสำนักหลิงเซียน… คู่เอกตั้งแต่เปิดสนาม!”
เสียงอื้ออึงดังกระหึ่มไปทั่วลานประลอง ภาพที่เกิดขึ้นทำให้ดวงตาของผู้ชมในสนามเป็นประกายวาววับด้วยความตื่นเต้น
หนานไคอวี่ หรือชายหนุ่มร่างเตี้ยผู้นั้น คือศิษย์มือหนึ่งที่ไร้คู่ต่อกรของสำนักหนานซาน เขาผ่านสังเวียนงานประลองสำนักมาแล้วถึงสามสมัย ได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่
