ต่ต้าซือมิ่งสงสัยว่าเด็กน้อยไม่รู้ว่าต้องเรียกค้อนประจำตัวและกระบี่เชลยนี้ออกมาอย่างไรจึงเรียกออกมาพร้อมกันแต่เนื่องจากเด็กน้อยกำลังเล่นค้อนจิ๋วและกระบี่น้อยสีเขียวในมืออย่างมีความสุข เขาจึงไม่ได้พูดอะไร มิเช่นนั้นเด็กน้อยคงทุบเขาด้วยค้อนและแทงเขาด้วยกระบี่เป็นแน่ทว่า… ไท่เฮ่าในครานี้ หลังจากที่เขาอาเจียนเสร็จแล้วกลับพูดขึ้นว่า “น้องสาว เจ้าและเทพกสิกรรมลงมือเดี๋ยวนี้ ถือโอกาสตอนที่ร่างพลังวิญญาณเจ้าแซ่หรงคนนั้นและปฐมราชินียังไม่กลับเข้าร่างรีบจับสหายข้างกายของพวกเขาซะ”ถึงครานี้ ไท่เฮ่าจำเป็นต้องใช้วิธีสกปรกเช่นนี้แล้ว ถึงแม้เขาจะไม่เคยคิดจะทำเช่นนี้และดูแคลนผู้ที่เคยทำเช่นนี้ ทว่าบัดนี้ เขาจำเป็นต้องทำเช่นนี้แล้ว มิเช่นนั้นเขาจะไม่มีทางชนะ
เจ้าแม่หนี่ว์วาและจักรพรรดิเปลวเพลิงย่อมรู้เรื่องนี้ดี แต่ว่า…จักรพรรดิเปลวเพลิงจำเป็นต้องพูดขึ้นว่า “ข้าไปก็พอ หนี่ว์วาดูแลพวกเจ้าที่นี่ ไม่มีใครรู้ว่าเจ้าหมอนั่นจะไล่ตามมาหรือไม่”“ไม่เป็นไร รีบไป รีบจัดการให้ไว หากพวกเขามา ข้าฝูซีไท่เฮ่ายังต้านทานได้” ไท่เฮ่าตอบเสียงเคร่งขรึม เร่งเร้าเจ้าแม่หนี่ว์วาและจักรพรรดิเปลวเพลิงให้ลงมือทันทีจางอวิ๋นเมิ่งและคนอื่นๆ ที่อยู่ในปราสาทผีในครานี้ยังคงอยู่ที่เดิมเฝ้าร่างกายของครอบครัวเยี่ยนอวี๋ไว้อย่างระมัดระวัง โดยที่ไม่รู้เลยว่าอันตรายกำลังคืบคลานเข้ามา
