สุด รู้สึกเพียงว่าทวารทั้งเจ็ดเผ็ดร้อนไปหมด โดยเฉพาะอนุสติที่กำลังถูกไฟเผ็ดร้อนแผดเผาความรู้สึกแสบร้อนเช่นนี้ทำให้น ้าตาของเขาไหลลงมาทันที
พูดตามตรง ตั้งแต่จำความได้ เขาไม่เคยต้องทนทุกข์ทรมานกับการลงโทษเช่นนี้เลย ถึงอย่างไรสำหรับจักรพรรดิเซวียนหยวนแล้วการถูกผู้อื่นหั่นเป็นร้อยๆ ครั้งสนุกกว่าความรู้สึกที่เผ็ดจนวิญญาณหลุดออกจากร่างเสียอีกหากไม่ใช่เพราะเจ้าแม่หนี่ว์วาตั้งสติได้ทันกาล นางตัดสัมพันธ์ทั้งหมดระหว่างอักษรโบราณที่บิดเบี้ยวและเขาไปแล้ว ไม่ใช่แค่การถอนพลังศักดิ์สิทธิ์ของตนเอง จักรพรรดิเซวียนหยวนคงเผ็ดจนระเบิดนอกจากนี้เจ้าแม่หนี่ว์วายังอัญเชิญว่า “น ้าแข็งลี้ลับไร้ประมาณ”น ้าแข็งลี้ลับอันศักดิ์สิทธิ์เป็นองค์ประกอบที่เป็นน ้าแข็งของความโกลาหล ในที่สุดก็ทำให้จักรพรรดิเซวียนหยวนมีอาการดีขึ้น แต่ว่าอิทธิฤทธิ์ของดอกไม้ศักดิ์สิทธิ์รสหมาล่าไม่ใช่สิ่งที่น ้าแข็งลี้ลับไร้ประมาณสามารถ ‘รักษา’ ได้อย่างรวดเร็วถึงอย่างไรทวยเทพทั้งห้าก็ใช้เวลาฟื้นตัวอยู่นานกว่าจะกลับมาเป็นปกติได้จักรพรรดิเซวียนหยวนกลับยังคงน ้าตาไหล “เผ็ดเกินไปแล้ว นี่มันเรื่องอะไรกัน”“แค่ก” จักรพรรดิดำจวนซวี เขาก็พบว่าปากของจักรพรรดิจวนซวีบวมขึ้นกว่าสามเท่า ดูน่าอัปยศมากเลย แต่จักรพรรดิดำรู้ว่าเขาเองก็คงไม่ได้ดีไปไหน เขาเผ็ดจนรู้สึกปวดหู ช่าง…
“ข้าก็อยากรู้ว่านี่มันตัวอะไรกันแน่ ไม่เคยเจอมาก่อนเลย”จักรพรรดิดำคิดในใจ หากเขา
